Op 3 februari 2026 is Fred overleden op 77 jarige leeftijd, lichamelijk en geestelijk gesloopt door Parkinson.
Fred was een geliefde drummer in vele formaties vanaf eind zestiger jaren. Hij was een bescheiden, humoristisch, positief, aimabel en creatief mens en muzikant. Fred had niet altijd een hoge pet op van zijn eigen drumkwaliteiten, hij was geen goede notenlezer en vond zijn broer Martin een stuk beter. Maar Fred was natuurlijk juist wel een hele goede drummer, hij was nooit overheersend, hij was subtiel en inventief en in dienst van de muziek. Gekke invallen, verrassend, maar ook rustgevend en betrouwbaar. En zonder noten (te hoeven) lezen ben je vrijer en heb je meer tijd om te luisteren.
Fred van Duijnhoven © Paul Hornman
Fred was naast graficus ook vogelliefhebber, met name vogelzang fascineerde hem en de derhalve opgedane kunst van het luisteren, gebruikte hij ook in zijn muzikale leven. Fred was veel bezig met de klank, de klank van zijn trommels en bekkens, maar ook met de klank van zijn drums binnen een muziekstuk. Hij gaf ook zeer gewaardeerde "vogeltjes concerten" met onder andere Frank Nielander.
Binnen de ensembles en groepen was hij een aangename medemuzikant, nooit (ver)oordelend, positief en droogkomisch. Zijn "Master of Ceremony" bijdrage aan de presentatie van de eerste Neptet plaat in O42 was destijds ongekend grappig, Wim T. Schippers en Kees van Kooten in één persoon. Er bleek namelijk geen gat in het midden van de plaat te zitten en dat werd tijdens de presentatie alsnog gedaan met behulp van een workmate en een boormachine deskundig van commentaar en aanwijzingen voorzien door Fred.
Bo van de Graaf over Fred:
Fred van Duijnhoven was een drummer in hart en nieren, met een onorthodoxe stijl die wortelde in de free-jazzperiode van de jaren zestig. Met het trio Wave van Jos Engelhard won hij in 1974 een (gedeelde) eerste prijs op het Loosdrecht Jazzconcours. Uit die periode dateert ook zijn vriendschap met Terts Brinkhof, later directeur van De Parade, waar Fred ooit soloconcerten gaf, gezeten in een levensgroot vogelnest.
Fred maakte deel uit van grotere ensembles van Jos Engelhard en speelde vanaf het eind van de jaren zeventig in talloze improvisatiegroepen met Nederlandse musici. Van grote betekenis was zijn langdurige betrokkenheid bij de vele projecten van I Compani, waarin hij ruim twintig jaar actief was. In de beginperiode van pianist Michiel Braam speelde hij in Bentje Braam en later in Bik Bent Braam.
Vrijwel vanzelfsprekend was ook zijn deelname aan de diverse slagwerkensembles van zijn broer Martin. Met het Prisma Orkest van bassist Ed de Vos speelde hij jarenlang; iets later maakte hij deel uit van verschillende groepen van Ig Henneman.
Tussen 1988 en 2010 bestond Bo’s Art Trio, met Van de Graaf en Braam. Met dit trio werden succesvolle producties uitgevoerd, waaronder Niet met de Deuren Slaan, improvisatiemuziek gebaseerd op liedjes uit Ja Zuster, Nee Zuster. Van 2001 tot 2010 was dichter en performer Simon Vinkenoog regelmatig te gast bij het trio, dat ook optrad met musici als Saartje van Camp, Arjen Gorter, Theo Loevendie en Han Bennink.
Recensent Cees van der Ven herinnert zich het volgende verhaal van Fred zelf, dat voor zich spreekt:
In deze jaren van mijn leven legde ik nog geen bijzondere muzikale interesse aan de dag. Mijn oudere broer Martin was na een periode als tamboer van het Udense harmonie orkest inmiddels drummer in een regionaal swing orkest. De aanblik van een drumstel in onze slaapkamer was mij geheel vertrouwd, maar ik ging er nooit achter zitten. Dat kwam pas toen ik later op de middelbare school gevraagd werd te drummen bij een schoolfeest. Kennelijk bestond er toch het vermoeden dat ik daarvoor de aangewezen persoon was. Mijn broer zou mij voor dat feest een drumles geven zodat ik de avond door zou komen. Hij legde mij uit dat ik de. afterbeat moest spelen d.w.z. een accent op de tweede en vierde tel van de maat. Ik had veel succes bij mijn optreden, maar later bleek dat ik de hele avond op de eerste en derde tel een accent had gespeeld, zodat mijn broer tegen mij zei: "Als jij hiermee zoveel succes hebt gehad, heb jij geen drumles meer van mij nodig."
Fred zal ernstig worden gemist, hij was zeer geliefd, een vrije geest die niet werd gehinderd door dogma’s, Fred ontmoeten was altijd leuk en er viel altijd veel te lachen om zijn droogkomische humor en gevatte observaties. Op 10 April zal er een herdenkingsconcert plaatsvinen in Brebl, Ugenda zal daar op tijd melding over maken.
Kort overzicht van Freds muzikale activiteiten
Met Trio Wave won hij in 1972 het befaamde jazzconcours Loosdrecht. Daarna speelde hij in Trio Manus, Orkest De Boventoon, Neptet , All That Jazz, Jos Engelhard Ensemble,Trio BVD, Prisma Orkest, O42 Suites, Bentje Braam, Bik Bent Braam, Diverse slagwerkensembles van broer Martin, Ig Henneman ensembles, Trio Van der Ham, 4M2, I Compani, Bo’s Art Trio en vele andere.
Lees ook het FB bericht van Bo van de Graaf
Lees hier het stuk van Cees van de Ven:.
Lees hier het JazzNu in memoriam.
