Onlangs werd Martin Scorsese (Goodfellas, Taxi Driver) door Francis Ford Coppola (The Godfather, Apocalyps Now) “s ’werelds grootste levende regisseur” genoemd.
Coppola zal het niet over de fysieke lengte van Scorsese hebben gehad, die slechts 1,63 is. Ondanks zijn gevorderde leeftijd van tachtig jaar, is Scorsese nog altijd een groot figuur in de Amerikaanse filmindustrie (zie look het artikel van Peter Verstratenartikel van Peter Verstraten). Er waren dan ook hoge verwachtingen voor zijn nieuwste film Killers of the Flower Moon. Kan Scorsese zijn bijna legendarische status waarmaken?
Het verhaal van de Osage indianenstam
Killers of the Flower Moon is een epische misdaadthriller, gebaseerd op een bestseller. Scorsese blijft met zijn focus op het misdaadgenre binnen zijn comfort zone. Toch is het onderwerp van de film iets waar hij niet eerder mee gewerkt heeft. Killers is gebaseerd op het boek Killers of the Flower Moon: The Osage Murders and the Birth of the FBI van de journalist David Grann. Film en boek vertellen het verhaal van de Osage indianenstam in hun reservaat in Oklahoma. De stam is straatarm totdat er olie ontdekt wordt op hun reservaat. De oliegelden worden evenredig over de Osage verdeeld. Al snel is de stam per capita het rijkste volk op aarde. Ze kopen auto’s, huren bedienden en verliezen steeds meer hun eigen culturele identiteit.
Loyaliteitsprobleem
We volgen Ernest Burkhart (Leonardo DiCaprio), die als veteraan van de Eerste Wereldoorlog terugkeert naar Amerika om te gaan werken voor zijn rijke oom in Oklahoma (Robert De Niro). Door zijn oom wordt Ernest meegenomen in een complot waar witte mannen trouwen met Osagevrouwen om aanspraak te maken op hun oliegeld. Hij trouwt met een Osagevrouw genaamd Mollie (Lily Gladstone) en begint een gezin. Wanneer er steeds meer Osage vermoord worden wordt duidelijk dat de samenzweerders bereid zijn ver te gaan in hun poging het oliegeld van de Osage in handen te krijgen. Zal Burkhart kiezen voor zijn nieuwe gezin, of blijft hij aan de kant van zijn oom staan?
IJzersterke rol van De Niro
Het acteerwerk in Killers is van een hogere orde. Vooral de twee leading men, DiCaprio en De Niro, doen het goed. Ik was onder de indruk van De Niro, die ondanks zijn gevorderde leeftijd een ijzersterke rol neerzet als een in en in corrupte zakenman. DiCaprio is ook goed als de niet zo snuggere Burkhart, die makkelijk voor het karretje van zijn om te spannen is.
Geld als zwart gat
Voor mij is Killers een film over de corrumperende werking van geld. Telkens zien we hoe de drang om meer rijkdom te vergaren alles vernietigt. Familiebanden, vriendschappen en de culturele identiteit van de Osage moeten allemaal wijken voor hebzucht. De Osage, die verbannen werden naar hun reservaat in Oklahoma zodat witte kolonisten gebruik konden maken van hun vruchtbare land, worden uiteindelijk zelf ook een natuurlijke bron om geld aan te verdienen. Geld functioneert als een zwart gat dat alles naar zich toetrekt om het uiteindelijk op te slokken. Dit wordt benadrukt aan het eind van de film wanneer we erachter komen dat het verhaal dat we zojuist gezien hebben gebruikt wordt voor een radioprogramma over misdaad. Zelfs dit verhaal over de corrumperende werking van geld wordt in een product veranderd waar geld mee verdiend kan worden. Iets dat ironisch genoeg ook gezegd kan worden over de film zelf.
Killers zeker de moeite waard
Met een looptijd van drie uur en zesentwintig minuten is Killers een behoorlijke zit. Scorsese weet ondanks de enorme lengte van de film niet te vervelen. Toch vind ik zo’n extreme looptijd moeilijk te rechtvaardigen. Er is niet echt een reden waarom de film zo lang moet zijn. Sommige gedeeltes van de film hadden er makkelijk uit gekund zonder het verhaal of het ritme van de film te verstoren. Opvallend is dat er een trend lijkt te zijn dat naarmate zijn carrière vordert Scorsese’s films steeds langer worden. Het is alsof niemand de oude regisseur nog ‘nee’ durft te verkopen. Elke scène die Martin in de film wil opnemen, komt er automatisch in, zelfs wanneer dat de film onhandelbaar lang maakt. Misschien kleven er dus ook nadelen aan het zijn van 's werelds grootste levende regisseur.
Ik heb me niet verveeld bij Killers of the Flower Moon, maar ik ben Scorsese fan. Hoewel ik verwacht dat niet iedereen dezelfde ervaring zal hebben, vind ik Killers zeker nog de moeite waard. Het is misschien wel verstandig om een kussentje mee te nemen, en zo een houten kont te voorkomen.
