Afgelopen zondag was alweer het einde van GoShort 2025. Het Nijmeegse korte filmfestival trok weer volle zalen. Ik hoor u al denken: “Hè verdikkeme! Daar had ik bij moeten zijn.” Wees niet getreurd! Zoals inmiddels traditie is zal ik een weergave in vogelvlucht geven van (bijna) alle dagen van het festival. Bij ieder blok zal ik een mooie, opvallende of indrukwekkende korte film bespreken. Zo krijgt u alsnog een indruk, en zien we u hopelijk volgend jaar bij het festival!
2 april - New Arrivals Competition 1: We're In This Together
Op de eerste dag van het festival vond ik het wel toepasselijk om naar het blok voor debuterende filmmakers te gaan. In dit blok werden drie films getoond van afstuderende filmstudenten. Het was heel mooi om te zien hoe dit vroege stadium in de carrière van een filmmaker een grote vrijheid van expressie geeft. Het leverde nog meer bijzondere en experimentelere films dan in andere blokken te zien waren. Stilistisch vond ik Rune Callewaerts The Masque of the Red Death erg charmerend. Deze gotische verfilming van het korte verhaal van Edgar Allan Poe voelde nog onheilspellender door de gebruikte stop motion. Ook Naomi Noirs animatiefilm Mothers Child over de zorg van een moeder voor haar gehandicapte zoon, was zeer indrukwekkend. Niet onverdiend komt deze film terug in het blok Go Short Award Winners 1 als "special mention" in de new arrivals categorie.
3 april - Late Night: Horror Shorts
Het Horror Shorts blok is inmiddels ieder jaar vaste prik voor mij. Ik ben niet de enige. Wederom zat dit jaar de zaal stampvol. Van tevoren werden er als snack enge gummislangen uitgedeeld door de vrijwilligers van GoShort. Lekker griezelen hoor. De films in dit blok maakten gebruik van opbouwende spanning, maar soms ook van de oude vertrouwde, maar nog altijd effectieve jumpscare. Ik heb het meest genoten van Juefang Zhangs film Where the Mountain Women Sing. De korte film gaat over een Chinese filmmaker die samen met haar succesvolle producer een horrorfilm maakt op het Chinese platteland. Bij vlagen was de film hilarisch, inzichtvol en daadwerkelijk eng. Zonder twijfel was het een mooie afsluiting voor een horrorblok.
5 april - Late Night: Weird Animation
Het altijd populaire blok vol met rare animatiefilmpjes was ook dit jaar weer een hoogtepuntje van het festival. Doordat er minder budget nodig is voor een korte film is het makkelijker om in dit format vreemde scenario’s te verfilmen. Met de oneindige mogelijkheden van het animatiemedium kunnen filmmakers al helemaal losgaan. Dit was weer goed te zien in dit blok. Ook hier waren er mooie stop motion films te zien. Met name vond ik Matteo Burani’s film Playing God aansprekend. We zagen het ontstaan van een kleien homunculus in een donkere werkkamer vol met vreemde wezens. Het was allemaal heerlijk vreemd en vlezig om te aanschouwen. Zoals ieder jaar is dit blok een aanrader!
6 april - Go Short Award Winners 1
Op de avond van 5 april werden de winnaars van dit jaar geëerd tijdens de awardceremonie. Op de laatste dag van het festival waren de winnaars nog eens te bewonderen in twee Go Short Award Winners blokken. In dit eerste blok waren onder andere de winnaars van de jongerenprijs en de publieksprijs (Sign and see the world), de winnaar van beste Europese animatie (And Granny Would Dance) en de New Arrivals competitie (Territory) te zien. Met name vond ik de door GoShort aangedragen kandidaat voor de European Film awards indrukwekkend. In The Flowers Stand Silently, Witnessing werd er gebruikgemaakt van de eerste beelden die we hebben van het platteland van Palestina. De beelden uit de jaren 20 gaven in prachtige kleur het bloemenlandschap van het heilige land weer. De antikoloniale boodschap van de film kwam hierdoor alleen maar sterker aan. In dit blok waren er geen zwakke films te zien!
GoShort probeerde dit jaar nieuwe doelgroepen aan te spreken. Zo was het dit jaar voor het eerst dat er niet alleen een prijs werd uitgedeeld door de jongerenjury, maar ook door een ouderenjury. GoShort 2025 was weer een genot voor filmliefhebbers uit Nijmegen en ver daarbuiten. Volgend jaar zijn er vast weer een boel mooie, korte films te zien. Ik ben zeker weer van de partij!
