Gevarieerd programma in klank, vorm en uitvoering
Kwam het door de ietwat gladde wegen dat de kerk maar halfvol zat? Of was de datum van het concert te dicht bij Blue Monday? Hoe het ook zij, in de grote Bartolomeüs in Beek trad afgelopen zaterdag ensemble la dolcezza op voor een kleiner publiek dan er gemiddeld naar de Concertserie Beek komt. De thuisblijvers hebben wat gemist!
Ensemble la dolcezza is het ‘kindje’ van barokvioliste Veronika Skuplik. Deze avond trad zij op met Judith Steenbrink (barokviool), Albert Brüggen (viola da gamba) en Menno van Delft (klavecimbel/orgel). Op het programma, met de naam ‘Sonate da chiesa’ (‘Sonates uit de kerk’), stonden werken van onder anderen Purcell, Corelli en Rosenmüller. Daarnaast kwamen ook minder bekende componisten uit de vroege Barok aan bod.
Het leuke van dit programma was de variatie, terwijl er door de keuze voor enkel sonates toch een duidelijke lijn zat. Een sonate is een muziekstuk met een vaste opbouw uit meerdere delen. Per sonate was er daarmee al een aangename afwisseling.
Niet alle stukken werden door het voltallige ensemble gespeeld. Dankzij de wisselende bezettingen kregen we alle instrumenten goed te horen. Ook dat droeg bij aan de variatie.
De ‘Toccata nona’ van Michelangelo Rossi bijvoorbeeld was een stuk voor enkel clavecimbel. Het klonk precies zoals je van een compositie voor clavecimbel mag verwachten: ritmisch, vol fraaie trillertjes en loopjes.
In Antonio Bertali’s ‘Sonata a violino e basso continuo’ speelde Menno van Delft de partij van de continuo op een kistorgel, wat een vrolijk effect had. De orgelklanken huppelden als het ware mee met de viool.
In de Sonata VI van Henry Purcell, die door het volledige ensemble werd gespeeld, viel de klaaglijke repeterende continuopartij op viola da gamba me op. Wat een sonore klank! De gamba ronkte en zoemde en hield de barokviolen fraai in balans.
De gamba had een solerende rol in de ‘Sonate in G’ van Pieter Hellendaal, en daarin liet Albert Brüggen de veelzijdigheid van zijn instrument horen.
Barokviolen hebben trouwens een ander timbre dan de ‘gewone’ viool. Ze klinken wat gedempter, minder schel in de hoogte. Het samenspel van muzikaal leider Veronika Skuplik en Judith Steenbrink was uitstekend! Bij Steenbrink viel het speelplezier duidelijk aan haar gezicht en lichaamstaal af te lezen. Dat er zo nu en dan een piepende snaar langskwam, zij haar dan ook van harte vergeven.
Aan het eind van het concert was er even een moment van verwarring. Het publiek dacht dat het de voorlaatste sonate was. Het gezelschap ging af – en het applaus hield op. We dachten met zijn allen dat er nog een stuk zou komen, zoals aangegeven in het programmaboekje! Een beduusd geroezemoes volgde.
Gelukkig was er iemand zo verstandig om alsnog hard te gaan klappen, kwamen de muzikanten terug en speelden ze als toegift een deel uit een sonate van Corelli. Dat eindigde in een akkoord als een opmaat naar meer. Een mooie cliffhanger! Maar nee, het was nu toch écht afgelopen.
Programma:
Giovanni Maria Trabaci, Canzona Francesca Cromatica
Giovanni Battista Buonamente, Ballo del gran duca
Michelangelo Rossi, Toccata nona
Giovanni Battista Bassani, Sonata a tre
Pieter Hellendaal, Sonate in G: Adagio – Allegro – Andante affettuoso – Rondo
Archangelo Corelli, Sonata 8 (op. 1)
Pauze
Henry Purcell, Sonata VI (uit Sonatas of 4 parts)
Antonio Bertali, Sonata a violino e basso continuo
Giovanni Maria Trabaci, Durezze e ligature
Wat: Ensemble La Dolcezza
Waar: Grote Bartolomeüskerk, Kerkberg 3 in Beek-Ubbergen
Wanneer: 26-1-2013
Door: Marleen Close
Foto's: Website
