Impressie van een ontwakende feeststad
Acht uur 's morgens midden in de Vierdaagseweek. In de stad hangt een bijzondere sfeer. De lopers zijn al hoog en breed op pad maar het grote feest is nog ver weg. Overal zie je de helden van de Dar: met hogedrukspuiten, harken, prikstokken en bezemwagens gaan ze de achtergelaten rommel te lijf. Gierzwaluwen scheren krijsend over het Kelfkensbos, waar festival de Oase nog slaapt. Ik ben op pad om de stilte voor de storm op beeld te vangen.
Mijn struintocht begint bij het Hunnerpark, nu het domein van de Matrixx. De bewaker die ik aanspreek, mag me helaas niet het terrein op laten om foto's te maken. 'Ik ben maar in mijn eentje, en als ik met u moet meelopen, staat er niemand meer bij de ingang, ziet u.' Alle begrip voor. Mag ik dan wel een foto van hem maken misschien? 'Alleen van op de rug.' Ik zie vanaf de ingang van het park dat alle containers en afvalzakken al netjes gegroepeerd staan, klaar om te worden afgevoerd.
De beveiliger op Kelfkensbos is makkelijker. 'Van mij mag het!' Een zee van grijze klinkers, bezaaid met afval, de tentjes allemaal dicht. Het klinkt vreemd misschien, want het lijkt zo desolaat, maar ik kan hiervan genieten. Wat een rust. Dit is míjn Vierdaagsegevoel.
Joehoe!
In het Valkhofpark klinkt een hoop geraas: er rijdt een afvalophaaltruck rond met een enorme slurf die de rommel van het al behoorlijk kaalgetrapte gras opzuigt. Ik durf niet meteen het park in: op vijftig meter van me af staat een jongeman in uniform met een héél grote hond, die me vanuit de verte argwanend bekijkt. Zijn baas heeft me nog niet gezien. Op mijn 'Meneer! Joehoe!' komt de beveiliger aanlopen. Ik mag rondlopen en foto's maken, heel tof.
Een vredige sfeer heerst over de Waalkade. Onvoorstelbaar dat hier 's avonds een kolkende mensenmassa deint. Ik hoor het knarsen van de loopbrug naar de Pannekoekenboot, het klotsen van het water tegen de kade. Een man is bezig zijn terras op te zetten. Aan de overkant van de rivier schitteren de tentdaken van Festival Op 't Eiland in het witte juli-licht. En zowaar, de eerste lopers komen al langs.
In de Grotestraat staat een vrouw het terras van een café schoon te spuiten. 'Foto maken? Nee! Dit is absoluut niet charmant!'
Structuren en stank
Op de Grote Markt bewonder ik de prachtige structuren van de immense parasol. Mijn sandalen blijven plakken aan de keien en er hangt de weeë stank van verschaald bier. Zo hoort dat in de Vierdaagse. Ik zak de Stikke en Lange Hezelstraat af. 'Welkom in de oudste winkelstraat', staat er in gotische letters op banieren te lezen.
Het is na negenen, er komt zo zoetjes aan wat volk op straat. Mensen die snel even boodschappen doen voor de grote warmte en drukte losbarsten. Jongeren die chillen in het Kronenburgerpark. 'Hé schatje! Hé dushi!' Wie, ik? Ik kijk niet op. Zo lang de jongens me niet met 'mevrouw' aanspreken, reageer ik lekker niet. De eenden en een enkel waterhoentje zitten langs de rand van de vijver, een zwanekuiken peddelt heen en weer voor de kant. Nu het nog zo stil is, foerageren er groepjes kauwen op het gras.
Roze
Verder, omhoog, de stad weer in. Er is inmiddels flink wat bedrijvigheid. Veel vrachtwagens die biervaten en -kratten lossen. Naarmate ik de Hertogstraat nader, kleurt het beeld meer en meer roze: ballonnen, vlaggetjes, mensen (meest vrouwen) in roze kleding en met roze hoedjes. Niet mis te verstaan, die Roze Woensdag.
Ook op het Koningsplein komt het bier-aroma je tegemoet. Cafépersoneel doet nog snel even een bakkie voor ze aan de slag moeten. Een meneer van de Dar poseert bereidwillig voor een foto. De Molenstraatkerk slaat tien. Ik heb zelf ook wel zin in koffie. Maar dan op een wat stillere plek. Dus strijk ik neer bij Samson.
De ober heeft nu nog tijd om rustig zijn krantje door te bladeren. Dat wordt straks wel anders. 'Vanaf een uur of elf komt de loop erin', vertelt hij. 'En rond het middaguur zit het hier stampvol.' Samson heeft zijn terraskaart aangepast: alleen bieren op tap, en alleen in plastic. Voor flesbieren en glas moet je naar binnen. Desondanks heeft het café 'zoals een café hoort te zijn' zelfs met die beperkingen nog een uitstekend bieraanbod voor buiten.
Elf uur. Het wordt steeds drukker. Mijn struintocht zit erop. Voor de liefhebbers van gezelligheid, drukte en muziek begint het nu. Maar ik ga naar huis: ik heb mijn Vierdaagsesfeer genoten.
{ugallery}Struinen{/ugallery}
Wat: Vierdaagse in de ochtend
Waar: diverse locaties
Wanneer: woensdag 17 juli
Door: Marleen Close
Foto's: Marleen Close
