Het regent sterren voor Carol, de nieuwste film van Todd Haynes. Terecht, als je het Ugenda's eigen Karl van Heijster vraagt. De stormachtige affaire van verkoopster Theresa en de verleidelijke Carol wist ook hem te beroeren.
Een blik. Daar begint het mee. Zij ziet jou en jij ziet haar. Na de blik volgt het gesprek. Het is geen diep gesprek, het gaat over het weer, of de bus - of over de pop die ze voor haar dochter wil kopen. Het is een gesprek als zoveel gesprekken, en toch voel je het: er is iets anders, er ligt een trilling in je stem en als je vanavond in bed ligt, zul je de ogen niet kunnen sluiten. Want je bent verliefd. Je weet niet hoe en al helemaal niet waarom, maar je weet dat het zo is. En er is helemaal niks meer wat je eraan kunt doen.
Zo voelt het om Carol gezien te hebben.
Pure klasse
Net als met verliefdheid is het moeilijk om onder woorden te brengen waar die hartstocht voor Carol vandaan komt. Het spreekt haast voor zich dat Cate Blanchett de sterren van de hemel speelt in de titelrol. Maar de meer ingetogen Rooney Mara doet absoluut niet voor haar onder. Het herfstige kleurenpalet van de film is een genot om naar te kijken en de regie van Todd Haynes is ijzersterk. Een voorbeeld: tijdens dialoogscènes wordt één van de twee vrouwen doorgaans op ruwe wijze - door een muur, een deur, een auto - aan het zicht onttrokken. De beeldtaal is duidelijk: hier gebeurt iets wat niet gezien mag worden. Er bestaat een woord voor dit soort filmmaken: pure klasse. Het kan me niet eens schelen dat dat twee woorden zijn, dit is gewoon pure klasse.
Dat gezegd hebbende, natuurlijk ben ik niet verliefd geworden op Carol omdat de film technisch goed in elkaar zit. Ik ben ook niet verliefd geworden op mijn vriendin omdat ze er zo mooi uitziet (al hielp dat wel mee). Waar de liefde dan precies vandaan komt, dat is moeilijk te zeggen. Het kan de oprechtheid van de film zijn, of het universele van de thema's die behandeld worden. Dat ik het er niet eens over heb gehad dat het een relatie tussen twee vrouwen betreft, moet genoeg zeggen. Dit is een film over liefde, niet over lesbo's. Maar misschien is er geen ultieme reden - misschien is het net als met verliefdheid zelf: je weet niet hoe, je weet niet waarom, maar je weet dat het zo is.
Verliefd
Als je deze Kerst één film ziet, laat het dan deze zijn. Carol is misschien geen film die je leven verandert, maar dat ligt dan aan je leven, niet aan de film. Als je Carol hebt gezien omhels je je vriendin wat inniger, kus je haar steviger, meen je het net ietsje meer als je haar vertelt hoeveel je van haar houdt. Want je bent verliefd. En het begon allemaal met die blik - dat moment dat je in de ogen van Carol keek.
Getagd onder
