Palermo is een band voorgekomen uit de legendarische Nijmeegse stonerrockband Taxidermist, die van 2007 tot 2017 actief was. Palermo bestaat sinds 2019 en bracht in 2022 haar eerste plaat uit, Another Room, Another Yard, Another Life. Waar deze plaat vrij sfeervol, wat mellow en behoorlijk donker was, is de dit jaar uitgebrachte plaat Black Fire and the Leopard King juist energieker, harder en groovier.
“Eigenlijk de rockplaat die we altijd al wilden maken”, zegt bassist Erik van der Werff, “We namen ’m zelf op in onze studio, met mixen van Sebastiaan van Galloway Studio en mastering in Nashville.” Het album verschijnt op 4 april op vinyl in beperkte oplage; de eerste twee singles staan al op Spotify.
Naast Erik bestaat de band uit gitarist/zanger Stijn van Oers en drummer Peter Palermo.
Bij het horen van welke artiest besloten jullie muzikant te worden?
Stijn: “Als kind begon dat met The White Album van The Beatles. Later ontdekte ik de hardrockklassiekers, zoals Black Sabbath en Iron Maiden. In mijn puberteit luisterde ik alles door elkaar: metal, punk, hiphop. Mijn eerste bandje was daar ook een vrij heftige mix van. Het eerste nummer van onze crossoverpunkband heette The Wizard of Us, een ska-nummer over een lokale kruidenier die iedereen stoned kreeg.”
Erik: “Mark Knopfler / Dire Straits, vooral in de bekende hits als Sultans of Swing, Money for Nothing, met de destijds revolutionaire MTV-videoclip, en Private Investigations. Vooral het gitaargeluid van de rode Fender Stratocaster waarmee hij intensie haalde uit zijn gitaarspel en niet zozeer uit grote, overstuurde rockgitaargeluiden, imponeerde mij.”
Peter: "Bij mij sloeg de vonk voor het eerst en definitief over toen ik Thin Lizzy hoorde op Live and Dangerous".
Welke artiest of plaat is van grote invloed geweest tijdens je carrière?
Erik: “De band van de Nijmeegse broers Van Halen. Nadat ik een gitaar had gekocht en gitaar begon te spelen wilde ik dit ook kunnen. Dat is overigens nooit gelukt, maar destijds trok de virtuositeit van gitarist Edward van Halen mij enorm. Later ben ik gaan beseffen dat het snel kunnen spelen niet een voorwaarde is om mooie muziek te kunnen maken. Verder ook de melancholie van Smashing Pumpkins.”
Stijn: “Era Vulgaris van Queens of the Stone Age heeft er flink ingehakt, zeker op die rock/stoner-kant die nog steeds ergens opduikt. Tegelijk liggen mijn persoonlijke favorieten vaak net wat softer, zoals Mogwai en Tortoise.”
Peter: “De meest gedraaide bands bij mij zijn The Tragically Hip (al hun albums) en Pearl Jam (vooral Vitalogyen Vs.). Verder weet niemand dat ik alles weet van Steely Dan en Tom Petty and the Heartbreakers. Stiekem luister ik in de auto ook héél graag héél hard naar Sabrina Carpenters' Manchild en Sleep Token.
Dance en kapotte wasmachines haal ik vaak door elkaar en volkszangers moet ik van mijn arts vermijden."
Welk live-concert heeft het meeste indruk op je gemaakt?
Erik: “Pink Floyd in de Goffert in 1989. Ik heb het ticket nog steeds. Destijds was ik niet erg bekend met de muziek van Pink Floyd, maar de show en muziek live in de Goffert heeft grote indruk op mij gemaakt. Met name het varken dat vanaf de lichttoren, over het publiek naar het podium ‘vloog’ staat nog op mijn netvlies. Verder The Cult in de Rijnhal in Arnhem in het voorprogramma van Aerosmith en vooral de een week lang durende piep in mijn oren naderhand. Daarnaast een concert in een donkere kelder in Praag van de band Dog Eat Dog met de band Missing Foundation in het voorprogramma, waarbij de muzikanten met brandende omgekeerde kruisen het podium betraden.”
Stijn: “Radiohead in 2012 in de Ziggo Dome. Dat was van begin tot eind magisch.”
Welke recent uitgebrachte plaat zouden we móéten luisteren?
Erik: “Dat is uiteraard de plaat van mijn band Palermo, Black Fire and the Leopard King. In de zomer van 2025 hebben we deze opgenomen in onze eigen repetitieruimte in de Jacobiberg in Arnhem.”
Stijn: “IC-02 Bogotá van Unknown Mortal Orchestra. Een instrumentale plaat, supergaaf. En afgelopen zomer heb ik ook veel geluisterd naar Lifted From the Wind van Temple Fang. Mooi meegenomen dat die in Galloway Studio is opgenomen.”
Aan welke Nijmeegse muzikant of band zou je het stokje willen overdragen?
Erik: “Martijn Arink van The Very, Very Nervous en LinksBoven”
Stijn: “Dead Bodies in Space and Time. Een toffe, energieke band met stuiterende riffs en een surfy, Arabisch-psychrocksfeertje. Ze spelen binnenkort bij ons in het voorprogramma. Ze zoeken nu een nieuwe bassist, en ik ben hun plaat aan het opnemen — die gaat echt sick worden.”
Website: https://www.facebook.com/palermoband/
