Charles Nagtzaam speelt al zo’n ruim 40 jaar bas. In 1992 completeert hij zijn studie contrabas & basgitaar aan het ArtEZ Conservatorium in Arnhem. Al vanaf zijn studietijd is hij samenwerkingen aangegaan met verschillende projecten, wat inmiddels heeft geresulteerd in een enorme lijst aan gerenommeerde artiesten. Charles is vooral een groot fan van bassist Anthony Jackson. Op zijn website vind je tientallen transcripties van baslijnen van Jackson, wat slechts een fractie is van het enorme oeuvre van deze sessiemuzikant.
Naast zijn ruim 25 jaar durende samenwerking met zanger, dichter, componist en muzikant Frank Boeijen was hij betrokken bij opnames en/of andere activiteiten van o.a. Harry Sacksioni, Rob de Nijs, Stevie Ann, Gare du Nord, Het Goede Doel, Youp van ’t Hek, Freek de Jonge, Nienke Laverman en Lenny Kuhr. Daarnaast is Charles ook ruim 25 jaar docent basgitaar bij ArtEZ Jazz & Pop en Fontys Rockacademie in Tilburg.
Bij het horen van welke plaat besloot je muzikant te worden?
”Mijn liefde voor muziek zat er al vroeg in: thuis klonk van alles, mijn moeder zong mee met de Arbeidsvitaminen en ik drumde als kind op potten en pannen. Het eerste moment waarop ik echt dacht ‘dit wil ik ook’ was toen ik, als jonge klassieke gitarist op de Cuijkse muziekschool, de titeltrack van mijn vier jaar oudere broers album Wish You Were Here van Pink Floyd hoorde. De openingstrack maakte uiteraard ook een diepe indruk.
Rond mijn twaalfde verschoof mijn interesse naar basgitaar; dat voelde als de perfecte combinatie van ‘rhythm & strings’. Toen ik op mijn 14e/15e eindelijk een eigen bas had, in een bandje speelde en van anderen hoorde dat ik talent had, besloot ik definitief dat ik muzikant wilde worden.”
Welke plaat of artiest is van grote invloed geweest tijdens je carrière?
“Ik ben door heel veel muziek beïnvloed, omdat ik altijd een brede, ‘omnivore’ luisteraar ben geweest. The Nightfly van Donald Fagen was, ruim vóór mijn studie, een plaat die sterk richting gaf aan waar ik me toen muzikaal in wilde verdiepen. Tijdens mijn contrabas-studietijd ging er een hele jazzwereld voor me open, met talloze contrabassisten en albums als inspiratie. Daarnaast waren uiteraard Jaco Pastorius, Marcus Miller, Gary Willis, John Patitucci, Jeff Andrews, James Jamerson en vooral Anthony Jackson grote invloeden. Laatstgenoemde komt voor mij het dichtst bij het ideaalbeeld van de perfecte basgitarist. Hoe hij altijd heeft begeleid is het perfecte voorbeeld van hoe James Jamersons stijl wellicht een vervolg had kunnen krijgen. Naast dat, en zijn perfecte ‘walking basslines’, weet Jackson op onnavolgbare wijze zijn instrument ook als solo-instrument te gebruiken. Zo vind ik zijn intro op de track The Suitcase (Live in Köln met Steve Khan en Dennis Chambers) ‘authenticity and artistry at his highest’, waarbij ook de invloed van Olivier Messiaen in zijn spel duidelijk naar voren komt. Uiteindelijk zie ik mezelf vooral als een bassist die het best tot zijn recht komt in samenspel met anderen, gevoed door een zo breed mogelijke muzikale inspiratie.”
Welk live-concert heeft het meeste indruk op je gemaakt?
“Dat zijn er uiteraard ook weer meerdere. Misschien per decennium?
Jaren 80: Op North Sea Jazz (Den Haag, 1985): Miles Davis met o.a. Bob Berg en John Scofield.
Jaren 90: Pat Metheny Group op North Sea Jazz. Na dat concert kwam al het andere niet meer binnen die dag.
Jaren 00: Radiohead in 2005 in de HMH, met nieuw materiaal van In Rainbows.
Jaren 10: Meerdere prachtige shows van Thomas Dybdahl (Luxor, Paradiso en Amsterdamse Bos). Hij is tot nu de enige artiest die ik vaker dan 2 keer live heb gezien binnen een relatief korte tijd.
Jaren 20: Lalah Hathaway met Vince Mendoza en het Metropole Orkest, Musis Sacrum. Dat was als een catharsis na het binnen zitten vanwege COVID-19.”
Welke recent uitgebrachte plaat zouden we móéten luisteren?
“Als recente release (van ongeveer het afgelopen jaar) die je echt gehoord móét hebben, zou ik, over bashelden gesproken, Pino Palladino & Blake Mills met That Wasn’t A Dream noemen. Het is een geweldige plaat die niet draait om pure virtuositeit — en al helemaal niet om marketing — maar vooral om samenspel. Je hoort dat de muzikanten alles in het werk stellen om elkaar beter te laten klinken, aan te vullen en uit te dagen. Tegelijkertijd kleurt de muziek op een mooie manier ook buiten de lijntjes, zonder ooit echt te ontsporen, wat zorgt voor een spannend en dynamisch geheel, met een gezonde dosis polyrhythms.
Verder vind ik eigenlijk niet dat mensen per se iets ‘moeten’ luisteren. Wat wél belangrijk is, is gezond luistergedrag: niet klakkeloos de algoritmes van streamingdiensten volgen, maar zelf op muzikale ontdekkingstocht gaan en actief op zoek blijven naar nieuwe, verrassende muziek.”
Aan wie zou je het muzikale stokje willen overdragen?
“Ik zou graag het stokje willen doorgeven aan muzikant en beeldend kunstenaar Peter van de Locht.”
https://linktr.ee/CharlesNgtzmhttps://charlesnagtzaam.nl
