Skip to main content

De muzikale inspiratie van Tabou Tabou

| Steven Trooster | Interview
De muzikale inspiratie van Tabou Tabou
Johan Visser zanger en gitarist van Tabou Tabou | Fotografie: Peter van Esch

Tabou Tabou is het supernieuwe Franstalige alternatieve popensemble onder leiding van Johan Visser. Johan is ook zanger-gitarist van de driehoofdige Nijmeegse postpunk cultband Daisy Okay. De naam Tabou Tabou is ontleend aan Le Tabou, de roemruchte jazzkelder in het Parijse  Saint-Germain-des-Prés van de jaren vijftig. Denk aan rook, wijn, bebop, Juliette Gréco, Albert Camus. Sinds november 2025 verschenen er in hoog tempo al zes singles van Tabou Tabou met ieder twee nummers en dit jaar volgen er nog een album en meer singles. 

 

Johan Visser foto Peter van Esch 03Johan en de liedjes

Johan woont sinds 2001 in Nijmegen, toen hij met zijn jonge gezinnetje vanuit Amsterdam de overstap maakte. Opgeleid in anatomie en psychologie maakte hij naast zijn werk in de zorg en het uitbundige gezinsleven altijd ruimte voor het spelen van door hem geschreven nummers in alternatieve bandjes. Soms kwam de muziek tijdelijk op een lager pitje te staan. Het is met liedjes maken net als bij water: zodra er ruimte is, vindt het vanzelf zijn weg. 

“De liedjes komen alsmaar langs fladderen. Het wemelt ervan, je moet ze alleen opmerken. Met een vlindernet pluk ik ze uit de lucht. En als je ze te snel weer loslaat, fladderen ze verder, op weg naar de vergetelheid.“

De liedjes van Tabou Tabou

De liedjes van Tabou Tabou kun je op verschillende manieren beluisteren. Ze worden verklankt en verwoord vanuit het perspectief van een persoon die zingt over liefde, onmacht, twijfel, decadentie. Tegelijkertijd gaan ze ook over Europa anno nu. Gelaagde liedjes, dus.

“Het is een vrolijke aanklacht tegen het hedendaagse decadente, doorgeslagen kapitalisme en consumentisme. In het Frans, omdat ik wel een beetje klaar ben met de Angelsaksische dominantie.” 

Artistiek verzet, dat past wel bij Nijmegen…

Liedjesmaker worden

De vraag wat de aanleiding was om muzikant te worden zet Johan wel aan het denken. 
“Ik ben vooral een liedjesmaker, ik voel me geen muzikant, al speel ik gitaar, bas, toetsen, lap steel en van alles wat verder binnen handbereik is.
Er waren twee aanleidingen om liedjesmaker te worden. De eerste lag in de Franstalige literatuur waarmee ik op het vwo in Castricum kennismaakte. Vooral Boris Vian werd een grote inspiratiebron. Ik wilde net zo’n homo universalis worden als hij: muzikant, schrijver, liedjesmaker. Een andere inspiratiebron lag in het Franstalige absurdisme: Jarry, Ionesco, Beckett.”

“Ik wilde graag muziek maken, maar speelde als kind geen instrument, dacht altijd dat ik daarvoor niet in de wieg was gelegd. Ik verafschuwde muziekles en het leren van een notenschrift. Toen mijn nog minder muzikale vrienden op de middelbare school onder invloed van punk en new wave elektrische gitaar begonnen te spelen, dacht ik: als zij dat kunnen, dan kan ik het ook. Ik kocht een tweedehands elektrische gitaar, verfde hem zwart, zaagde die in de vorm van een machinegeweer (waardoor die heel scheef ging hangen) en oefende dag in dag uit met één vinger gitaar. Ik heb respect voor mijn ouders dat ze dat hebben verdragen…”

Muzikale invloeden

“Mijn grootste muzikale invloed is The Velvet Underground, de legendarische band met Lou Reed, John Cale en Nico. Als puber had ik hun debuutalbum geleend van de fonotheek (weet u nog?). Zij gaven me het gevoel dat alles mogelijk was; het hoefde niet per se helder of muzikaal te klinken, als het maar zeggingskracht had. De eenvoud van Pale Blue Eyes, de chaos van Sister Ray. Ook was ik een fan van de antikapitalistische artpunk van DEVO.”

“Mijn verlangen om met eigen nummers op een podium te staan werd aangewakkerd door Violent Femmes, een semi-akoestisch countrypunktrio uit Wisconsin. Ik was door het horen van hun gelijknamige debuutalbum in 1983 omvergeblazen en toen ik ze een jaar later in Paradiso zag, wist ik: dat is wat ik wil. Ik wilde zijn als hun zanger, Gordon Gano, die mijn idool werd. Op een podium staan maakt me heel blij, merkte ik. Mijn introverte kant maakt dan plaats voor een stuiterende energie.”

“Andere invloeden voor mijn muziek als Tabou Tabou zijn extreem uiteenlopend: oude chansons van Boris Vian, avant-gardistische jazzrock van het Zwitserse Debile Menthol, Smiths, Beach Boys, Pavement, Wilco natuurlijk en The Glands, een vergeten band uit Athens, Georgia. En laten we Spinvis niet vergeten. Het werkwoord ‘spinvissen’ (alles in je eentje opnemen in een kelder of zolderkamer) is me op het lijf geschreven.”

Johan Visser foto Peter van Esch

Beste liveconcert

“Het liveconcert dat de meeste indruk op me maakte is een concert dat ik met mijn geliefde Juliette bezocht van de Amerikaanse band Wilco, in Toulouse, in de zomer van 2023. Wilco heb ik talloze keren live gezien, ze zijn mijn favoriete band. De omstandigheden in Toulouse maakte juist dit optreden onvergetelijk. Het was bloedheet, meer dan veertig graden, de zaal, Le Bikini, was klein en nauwelijks bezet, zodat we tegenover de muzikanten stonden. Normaal speelt Wilco in heel grote zalen en op festivals. Het optreden was waanzinnig goed. Het plezier en de virtuositeit dropen ervan af, en het zweet, natuurlijk.

Een ander concert dat veel indruk op me maakte was een dubbelconcert van de Paisley Underground-bands Green on Red en Rain Parade, rond 1985 in Paradiso. Na twee sets kwamen de beide bands terug voor een gezamenlijk optreden dat de zaal van euforie deed ontploffen.”

Nieuwe muziek

“Het mooie van muziek is dat je steeds weer verrast wordt door nieuwe acts, artiesten en bands die authentiek en onderscheidend zijn, terwijl je zou denken: nu is zo ongeveer wel alles gemaakt. Zo’n band is het New Yorkse Geese en dan vooral hun voorman Cameron Winter. Wat een talent, wat een genie… Hun nieuwe album Getting Killed is sensationeel. En een album dat iedereen móet luisteren is het recente driedubbele album van Wilco-voorman Jeff Tweedy, Twilight Override. Hij was in februari met zijn band in Tivoli en dat was tranentrekkend mooi.”

Who’s next?

“Er zijn twee Nijmeegse bands aan wie ik het stokje zou willen overdragen. Allereerst de geweldige Nederlandstalige Nijmeegse band Misprint. Luister naar hun fantastische nieuwe album Monobloc. En daarnaast Tinkerclub, de virtuoze band rond zangeres en liedjesmaakster Marijn Swarte. Goede drummer, ook ;-) “

Fotogalerij Tabou Tabou

https://checksonar.nl/TabouTabou

 

Getagd onder

Deel dit artikel