Niet een vernieuwende show, wel een inkijk in de kwaliteit van La Bloemen
‘Ladies and gentleman, she’s back! Better than before, bigger than you thought’, aldus een showbizzstem zonder verschijning. Na een vierkoppige band, drie achtergrondzangeressen en drie danseressen komt Karin bloemen op in een gigantische rode jurk, zet ze de eerste tonen in en maakt de woorden waar. De typische hoge stem, helder doch ietwat rauw, is terug van weggeweest. Na de spectaculaire opening kondigt ze haar show pas echt aan. ‘Wat fijn dat jullie dit nog kunnen betalen. Dat hier de quote 500 bij elkaar zit. En wat leuk, allemaal rond de veertig, net zoals ik!’, waarmee de 51-jarige diva zowel zichzelf als het publiek op de schop neemt. De zaal is namelijk goed gevuld met een grijze massa, met een zwaartepunt rond de zestig. Inkoppertje voor Bloemen is dan ook om het over de economische crisis te gaan hebben. ‘Als alle banken omvallen, blijven alleen de bloedbank, voedselbank en spermabank bestaan. Wanneer die fuseren hebben we een bloody fucking foodbank!’ Of de oudjes zo’n grap waarderen is de vraag.
Toch wil ze het vandaag over ‘leuke’ dingen hebben, zoals de liefde. Een rode draad in de voorstelling, zo blijkt ook in de filmpjes waarmee de voorstelling startte en die gedurende de avond terugkomen. Op tv’s in verschillende formaten die deel uitmaken van het decor, worden hilarische beelden getoond van getrouwde stellen in alle soorten en maten. Hippies, jazzmuzikanten, bejaarden of tokkies; allen briljant gespeeld door de soms onherkenbare Karin Bloemen en Erik van Muiswinkel. Terugkerend thema is de kink in de kabel die elke relatie velt. Stof tot nadenken.
Groot, groter, grootst
Grote jurken en Karin Bloemen zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Toch blijven haar outfits keer op keer verbazen. In een jurk vol zwarte pailletten betreedt ze opnieuw het podium om een prachtig en typisch Bloemen-lied te zingen. Wanneer de muziek aanzwelt tijdens het eerste refrein, ontstaat er een spel tussen de danseressen en Bloemen waarin ze over haar jurk wrijven en de pailletten ineens wit worden. Het spel gaat door tijdens de afwisseling van coupletten en refreinen, waarin ze respectievelijk zingt over de kracht binnenin haar die zoek is en dat vandaag de dag is waarop ze ontdekt wat er in haar huist. Absobloodylutely bloemiliciously fanf*ckintastic!
Ook de haute couture-jurk van Viktor & Rolf blijkt genoeg stof voor een goede act. ‘Ik, Viktor & Rolf en zo’n Pocahontas-type in een jeep. Heb je snel gezien, hoor. Dor, dor, dor. Toen hebben we maar een kampvuur gemaakt van het dorpje verderop. Wel nodigden we de oude bewoners uit, zo aardig van ons! Ineens hingen Viktor & Rolf aan een spies! Eigenlijk had ik wel honger, dus heb ik ze ook maar opgegeten. Nu ben ik niet alleen van buiten haute couture, maar ook van binnen! De medly met survival-liedjes die volgt, is echter lang en oppervlakkig. Het raakt niet en ik vraag me af waarom Bloemen zo’n groot stuk hieraan besteedt. Het signaal voor pauze is dan ook niet ongewenst.
Weinig vernieuwend
Na de pauze kabbelt het een beetje voort. De gedachte ontspringt dat het ook wel genoeg was geweest als de pauze het einde was. Het is niet zo dat de kwaliteit achteruit holt, in tegendeel. Vernieuwend is het alleen ook niet. De jurken worden nog wat groter en de dansjes nog wat uitgebreider. Wanneer de ster overschakelt op een Surinaams typetje met bijbehorend accent, lijkt ze echt in clichés te vallen. Echter, hoewel ook het strooien met verkeerde spreekwoorden niet echt ingenieus is, doet ze dit zo vaak en overtuigend dat het weer grappig wordt. ‘Het escaleert volledig uit de hand, ik kan geen bord voor mijn mond houden. Ieder vogeltje zingt zoals gebekt is. En ik heb niks tegen buitenlanders hoor, mijn hele familie is buitenlands en die spreken vloeibaar Nederlands! Vooral de Marokkaanse jongeren hebben zich perfect aangepast, zij steken er met kop en schotel bovenuit’, enzovoorts enzovoorts. Een Papiaments lied volgt, ondersteund door zeer sexy bewegingen van de danseressen. Een ‘nou, nou….’ klinkt achter me. Misschien past vernieuwing dus ook wel niet bij de doelgroep van Bloemen..
Liefde voor de snurker
Net wanneer je denkt dat de show eigenlijk ook best onsamenhangend is, maakt ze een aantal slim bedachte bruggetjes naar eerdere acts. Een van de dingen die terugkomen is de stamboom van haar familie. Saai, zou je denken, zoals ze zelf ook al aangeeft. Met voorvaderen als Salvador Dali, Winnie Mandela, Ghandi of John F. Kennudie? heeft ze het publiek echter op haar hand. Ook komen alle echtparen nog eens terug in de filmpjes, die keer op keer een lachsalvo veroorzaken. De liefde als rode draad brengt haar bij de conclusie dat ze dolgelukkig is met haar rare, kale snurker. Ze gunt het publiek prachtige liefde, maar vooral het echte, ware, mooie leven hoe het is. Met ‘Een liefdeslied voor mijn lieve snurker’ sluit Bloemen de show af die misschien wat lang was en gedateerde grappen bevatte, maar waarin Karin Bloemen toch vooral ook de kracht laat zien die binnenin haar huist.
Wat: Karin Bloemen – Absobloodylutely Bloemilicious Fanf*ckintastic
Waar: Schouwburg Nijmegen
Wanneer: 16-05-2012
Door: Eva-Marijn De Vries
Foto's: Website / Erwin Olaf
