Oorspronkelijk stond de voorstelling van The Cavern Beatles meet the Stones gepland in 2013, maar om onbekende redenen werd deze uitgesteld tot donderdag 13 februari. Maar het wachten bleek het meer dan waard te zijn, want het concert in De Vereeniging was geweldig!
De Stones, die tot de pauze speelden, is een coverband uit Engeland. De band covert muziek van de Rolling Stones. Het leuke van deze coverband is, dat ze net als the Cavern Beatles, het coveren zeer serieus nemen en niet alleen liedjes zingen van de Rolling Stones, maar zich ook echt uitdossen als leden van de band.
Vanaf het moment dat de Stones het podium betreden, is er een geweldige sfeer aanwezig. De zanger die Mick Jagger nadoet, Ben, is ontzettend enthousiast. En hoewel het af en toe lijkt alsof hij onder invloed van iets is, lijkt zijn stem en optreden erg goed op dat van Mick Jagger. Ook gitarist Richard, die Keith Richard voor zijn rekening neemt, en bassist Steve, die Bill Wyman voorstelt, mogen even genoemd worden. Beiden nemen het werk zeer serieus en laten ook een ontzettend goed staaltje muziek horen. De drummer en de andere gitarist zijn wat minder aanwezig. Ik kan helaas niet zoveel zeggen over de uitvoering van de muziek: ik ben een echte Beatles-fan en kende helaas maar twee liedjes van de Stones. Toch was wel duidelijk dat de nummers ontzettend goed in elkaar zaten en er bijna geen fouten gemaakt werden.
Na de pauze is het tijd voor the Cavern Beatles. Dit is het moment waar ik al bijna een jaar op gewacht heb: het dichtste dat ik ooit bij the Beatles zal komen. Net als bij de Stones zit ook hier de sfeer er meteen goed in, al lijkt het publiek wel wat minder enthousiast dan bij de vorige band. Misschien komt dat ook omdat de zanger van de Stones het publiek entertainde en opzweepte: dat staat toch in een schril contrast met the Cavern Beatles, die net als the Beatles stil op het podium staan.
Zodra ze beginnen te spelen is het duidelijk dat ze niet alleen qua houding en uiterlijk op the Beatles lijken. De liedjes gaan precies zoals op de lp's/cd's, zelfs gitaarriffjes of uithalen worden nagedaan. Helaas valt het repertoire wel wat tegen: zoals verwacht worden vooral bekende liedjes als "yesterday", "let it be" en "obladi oblada" gespeeld, met uitzondering van een paar nummers als "here comes the sun" of "i saw her standing there". Hoewel ik liever een wat ongewoner repertoire had gezien nodigden de nummers wel uit om te gaan dansen en het duurt ook niet lang voor zich een paar mensen aan de zijkant van het podium hebben verzameld. Het maakt dan niet meer uit hoe oud je bent: twee vrouwen op leeftijd staan gezellig te dansen naast een jong koppel.
Kortom: een geweldige avond met ontzettend goede muziek. Ik kan wel concluderen dat de Stones misschien beter waren, omdat te zien was dat bijvoorbeeld de bassist ontzettend muzikaal was en de noten zonder enige moeite leek te spelen. The Cavern Beatles speelden de makkelijke vier-akkoorden-liedjes van the Beatles maar aangezien the Beatles en the Rolling Stones in een heel andere periode begonnen met spelen, kan dat the Cavern Beatles niet aangerekend worden. Beide bands hebben een ontzettend goede show neergezet (inclusief een verandering van kleding door the Cavern Beatles halverwege, waarna ze met een langharige John op het podium staan). Tijdens de bijna vier uur durende show, maakte het niet uit of je een Beatles of een Stones fan bent, het was gewoon genieten!
Wat: The Beatles meet The Rolling Stones
Waar: De Vereeniging Nijmegen
Wanneer: 13 februari 2014
Getagd onder
