Donderdag 5 juni is het nieuwe literaire festival Boek op de Bank, georganiseerd door een aantal Nijmeegse studenten. Op verschillende locaties in de stad praten over literatuur in een intieme setting, dat is het idee. Een van de schrijvers die bij dit festival aanwezig zal zijn is: Philip Huff. Philip's debuutroman Dagen van gras verscheen in 2009. Het boek werd vertaald, verfilmd en genomineerd voor verschillende prijzen. Begin 2012 verscheen zijn tweede roman Niemand in de stad, waarvoor hij de Diopraphte Jongerenliteratuurprijs 2013 won. Met mijn telefoon in de ene hand en pen en papier in de andere, zat ik er helemaal klaar voor; klaar voor mijn interview met Philip Huff.
Waarom doe je mee met boek op de bank?
"Het kortste antwoord zou zijn omdat ze me gevraagd hebben, dat is alleen misschien niet het leukste antwoord. Het langere antwoord is omdat ik het heel leuk vind om op festivals te zijn."
Wat verwacht je ervan?
"Ik doe het wel vaker, je zit met zo'n 8/12/20 man in een ruimte en dan ga je over je boek praten."
Naar welke festivals ben je nog meer geweest?
"Ik heb voorgelezen op festivals, scholen en studentenverenigingen, van Hoogeveen tot Nijmegen, van Haarlem tot Den Bosch, Spijkenisse en Venlo. Maar gelukkig niet allemaal in een dag!"
Hoelang schrijf je al?
"Ehh Jsejus, zolang als ik me kan herinneren doe ik dat eigenlijk al. Er zijn eigenlijk een paar dingen die ik het leukste vind om te doen en dat zijn schrijven, lezen en buiten zijn, dus ik kan me eigenlijk niet herinneren wanneer ik begonnen ben met die drie dingen. Dus laten we het houden op een tijd geleden."
Hoe is het verhalen schrijven begonnen?
"Ik maakte een tekening op een A4-tje en op de onderkant schreef ik er dan een verhaal bij. Bij de supermarkt in het dorp haalde ik dan een aantal dozen die ik kapot knipte, zodat ik een kaft had. Ik had ook ooit een verhaal geschreven over de muis staartje, maar ik was een 'a' vergeten waardoor er startje stond en niemand begreep het. Maar verhalen schrijven doe ik dus eigenlijk al zolang als ik me kan herinneren."
Wat voor opleiding heb je gedaan? En heeft dat wat je geleerd hebt tijdens je opleiding nog geholpen bij het schrijven of het vinden van inspiratie?
"Ik heb geschiedenis en filosofie gestudeerd. Ik vond het leuk om te studeren. Je moet veel schrijven voor beide studies en dus veel oefenen, maar een geschiedenis verslag schrijven is wel heel anders dan een verhaal schrijven. Dus ik weet niet of het echt helpt. Het helpt in ieder geval dat je veel moet lezen, dat is volgens mij wel iets wat belangrijk is als je wilt schrijven. En het helpt dat je ziet dat schrijven ook bestaat uit een selectie maken uit gebeurtenissen, en dat het uitkiezen al kenmerkend is voor wat je belangrijk vindt. Maar ik denk dat het bij een studie Nederlands, Engels of zelfs technische bedrijfskunde niet heel anders zal zijn."
Hoe doe je research voor je boeken?
"Eigenlijk doe ik research, zoals je research zou doen voor je geschiedenis werkstuk. Je leest boeken die gaan over het onderwerp (de dingen waarover je wilt schrijven) en als je fictie schrijft moet je vooral heel goed om je heen kijken. Volgens mij is de meeste research voor een fictieschrijver wat er de hele dag om je heen en in jezelf gebeurt."
Is dat dan ook hoe een verhaalidee ontstaat?
"Nee, bij mij niet. Ik heb niet eens ideeën. Ik heb één zinnetje, van iemand, en dat heb ik in mijn hoofd. En dat probeer ik zolang mogelijk te negeren, maar soms blijft het zeuren en schuift het op en wordt het iemand die iets zegt. Vaak een ik-verteller die iets over zichzelf zegt of een karakter die iets tegen iemand anders zegt."
Interessant! Weet je nog hoe Dagen van gras is begonnen?
"Ik was in een adolescentenkliniek en ik zag daar een jongen zitten met een ukelele. En toen dacht ik opeens, hoe zou het nou zijn om die jongen te zijn. En toen heb ik daar een tijdje gezeten en toen kwam er opeens een zinnetje in me op; iets als 'mijn naam is ben.' Soms eindigt het zinnetje in het boek, soms als eerste zinnetje of ergens in het midden. Toen ben ik een beetje gaan schrijven en die stem, die neemt het dan helemaal over."
Wat leuk! En waar haal je dan je inspiratie voor je personages vandaan?
"Die lopen eigenlijk min of meer het verhaal in je hoofd binnen, daar hoef ik niet zoveel voor te doen. Die zijn er gewoon en die hoef ik eigenlijk alleen maar zo goed mogelijk te beschrijven."
Vind je het belangrijk dat jongeren lezen of jouw boeken lezen?
"Ik vind het sowieso leuk als jongeren lezen omdat ik lezen zelf ook altijd heel leuk vond. Ik zit daar vaak op zo'n festival niet alleen als schrijver, maar ook als lezer. Ik vind het gewoon heel leuk om over boeken te praten, omdat ik ook denk dat wat je van een boek vindt, heel veel zegt over je wereldbeeld. En ik vind ook heel leuk als het dan over mijn boeken gaat, dat mensen dat lezen. Het schrijven doe je voor jezelf, maar als het boek er eenmaal is, wil je natuurlijk wel dat andere mensen het lezen."
Getagd onder
