We liepen de backstageruimte binnen. Daar troffen we een groep jongens aan. Onderuit gezakt op de banken, onrustig rondlopend en onderling grappenmakend leken ze een georganiseerde chaos. Binnen no time zat de grote groep om mij heen verzameld; sommigen enthousiast en bijdehand, anderen juist stil en afwachtend.
Hoewel Club MM! bij het festival hoort, voelt het in Doornroosje voor Gallowstreet Brass Band niet als een festivaloptreden. Ze speelden al eerder op Music Meeting in Park Brakkenstein en Doornroosje heeft toch wel echt een andere sfeer. 'Eerder de ambiance van een oud krakershol' zeggen ze op hun eigen spontane manier. Het publiek en de podia in Nijmegen voelen voor hen aan als nog iets authentieks en warms, in tegenstelling tot de kille podia van recentere oprichting.
Steeds als ik een vraag stel, krijg ik meestal eerst een grappend antwoord en na even wachten komt dan het doordachte antwoord. Zodra ze merken dat ze te lang bij een onderwerp stil blijven staan, roept er steeds weer iemand 'NEXT!'. Gallowstreet Brass Band is een geoliede machine die flink aan de weg timmert, al zeggen ze het zelf.
Het interview verloopt zoals de muziek die ze daarna maken; de energie spat er van af, het is luidruchtig en als het dan even stil is, mis je het geluid echt. Zowel backstage als op het podium houden ze ervan om elkaar op te fokken zodat daar positieve energie uitvloeit. Zelf beschrijven ze hun muziek als een cross-over van allerlei verschillende stijlen vertaalt naar brass. Daarin onderscheiden ze zichzelf van andere brass bands, die vooral willen doen alsof ze uit New Orleans komen.
Hun beste podium ervaring tot nu toe was het Pitch Festival in Amsterdam, waar ze als de underdog al improviserend aan het zoeken waren naar die speciale chemie. 'En toen viel alles op zijn plaats; stille mensen in het publiek gingen ineens uit hun dak'. Dat is precies wat ze zo leuk vinden aan muziek maken, het is een uitwisseling van energie die, als je het goed doet, iedereen blij maakt.
Liedjes schrijven gaat bij Gallowstreet Brass Band op twee manieren. Een cover wordt door iemand uitgeschreven en samen repeteren ze dat dan. Eigen nummers ontstaan vanuit het jammen. Hun droom is om deze zomer genoeg tijd te vinden om samen meer liedjes te maken. Ook ik hoop meer van hen te gaan horen!
Getagd onder
