De films On Body and Soul en The Insult vormden het programma van de 20ste Dag van de Inspirerende Film. Het thema dit jaar was ‘Elkaar raken’. Uit de nabespreking bleek dat dit met de keuzefilms was gelukt. Niet alleen kwam het in de verhalen op uiteenlopende en prachtige manieren naar voren, ook het publiek was geraakt. Zaal 1 van LUX stroomde redelijk vol op deze zonnige zondagochtend. De films werden omlijst door een meditatieoefening, voor- en nabesprekingen, een reflectie en waardevolle kijktips.
De haren van de vacht van de herten, de hoeven van de koeien die het slachthuis worden ingeleid, de zoutkorrels op tafel, de handen die de playmobilpoppetjes sturen, de manier waarop de camera is ingezet in On Body and Soul laat ons voortdurend focussen op details waar we anders snel overheen kijken. Je zou de film traag kunnen noemen. Hier geen vaart, geen actie. Veel bedachtzaamheid, voorzichtig ontdekken, leren, uitproberen. De manier van filmen, het kleurgebruik, gecombineerd met de prachtige muziek maakt het een indringende film.
Van bos naar slachthuis
De Hongaarse film On Body and Soul speelt zich af in een slachthuis, waar de financieel directeur Endre, die een verlamde arm heeft, Mária ontmoet, de nieuwe kwaliteitscontroleur. Of Mária een aandoening heeft uit het autistisch spectrum, extreem verlegen is of op de een of andere manier beschadigd, wordt in het midden gelaten. Ze doet in haar doen en laten denken aan Saga Norén uit de Deens Zweedse serie The Bridge.
Tijdens een onderzoek dat te maken heeft met een misdrijf binnen het bedrijf, ontdekken ze dat zij elkaar ontmoeten in hun dromen. Dat opent de weg naar een gesprek en een verder ontdekken van elkaar. Of en hoe dit verdergaat zie je in On Body and Soul. De kijktip die de bezoekers krijgen: laat je meenemen door het prachtige verhaal en probeer de kleuren en manier van filmen te zien en absorberen. Het is een trage film, maar ga erin mee. Kijk naar de relatie tussen mens en dier en waar ze elkaar raken.
Stomme lul
De film The Insult had ook 'The Apology' kunnen heten. Want met het uitblijven van een excuus door Yasser, een Palestijnse vluchteling aan Toni, een christelijke Libanees voor een betrekkelijk kleine belediging, escaleert dit akkefietje tot een nationale kwestie. Wanneer Toni niet wil meewerken aan een nieuwe afvoer en vuil water over Yasser gooit, noemt Yasser Toni een stomme lul. Toni eist excuus maar Yasser heeft zo zijn redenen om dit niet aan te bieden.
Still uit The Insult © Cinéart
The Insult is een Libanese film die zich afspeelt in Beiroet. Dertig jaar na de burgeroorlog is er nog altijd veel woede en haat tussen Palestijnse vluchtelingen en Libanezen. In de film is woede ook de drijfveer en zorgt voor het ontsporen van het conflict. Er komt een rechtszaak, er volgen rellen en actualiteitenprogramma’s zitten bovenop het thema. Pas tegen het einde van de film ontdekt de kijker de achtergrond van de woede van Toni, die soms onredelijk lijkt. Het is een vlotte film, er gebeurt veel, beide kanten en achtergronden worden belicht, waardoor je als kijker ook begrip krijgt voor beide standpunten. Heel af en toe zijn er gebeurtenissen die Toni en Yasser een fractie dichter naar elkaar brengen. Zoals de wederzijdse afkeer van Chinese materialen en de niet startende auto van Yasser. Al met al is te zien hoe lang het duurt dat wonden helen. Als ze dat al ooit doen.
Getagd onder
