Mag je van een alom geprezen klassieker zeggen dat ‘ie best wel saai is? Want het strakke scenario en het goede acteerwerk ten spijt, is Roman Polanski’s Chinatown precies dat. Een LUXclassic die helaas niet volledig weet te overtuigen.
‘Forget it, Jake – it’s Chinatown.’ Het is een van de meest iconische citaten uit de filmgeschiedenis, uit een van de meest iconische scripts uit de filmgeschiedenis. Het scenario van Robert Towne – hij won er een Oscar voor – wordt in de filmwereld nog altijd geprezen als een ambachtelijk meesterwerk. Dat is niet onterecht: Townes Los Angeles is gevuld met complexe personages die spreken in gevatte dialogen. Bovendien kent het script geen grammetje vet: elke scène stuwt de plot voorwaarts én informeert de kijker over de toestand en achtergronden van haar personages.
Personages die overigens voortreffelijk worden vertolkt door met name Jack Nicholson en Faye Dunawaye. Nicholson heeft het perfecte cynische hoofd voor cynische privé-detective Jake Gittes, wiens grote mond en charme hem een heel eind brengen als niemand zijn neus opensnijdt. Dunawaye is een perfecte femme fatale, die constant op het snijvlak van slachtoffer en dader lijkt te balanceren.
Klassiek én saai
Visueel is de film meer dan degelijk, de muziek van Jerry Goldsmith – die overigens in tien dagen gecomponeerd en opgenomen werd – is uitstekend, en het gitzwarte eind is een mokerslag om te verwerken. Dat alles gezegd hebbende, is het eigenlijk een wonder dat Chinatown best wel… tja, saai is. Het zou eraan kunnen liggen dat het nogal oppervlakkige mysterie pas na een uur plaats maakt voor de werkelijk interessante personageontwikkelingen. Het lage tempo en de ietwat kille regie van Polanski zorgen ervoor dat de kijker niet helemaal in het verhaal gezogen wordt. Het hoofd registreert een goed gemaakte film, maar het hart gaat er niet sneller van kloppen.
Wat blijkt dus: een film kan best én klassiek én saai zijn. Hoe dat precies aanvoelt, kan iedereen die afgelopen zondag verhinderd was, over een paar maanden alsnog ervaren als Sergio Leones klassieke spaghettiwestern Once Upon A Time In The West in de LUX draait. Of mag je die niet saai noemen?
Getagd onder
