Het mooiste terras aan de Waalkade, het bijzonderste –want glazen- uitkijkpunt over de Waal, een kruip-door-sluip-door ontdekkingshuis waar de geschiedenis voelbaar is gemaakt, dat is de Bastei. Verassend slecht toegankelijk voor gehandicapten, dat wel.
Over die toegankelijkheid schijnt het architectenbureau, Van Roosmalen en Van Gessel, inmiddels al te zijn aangesproken, dus mogelijk komt het nog goed voor de officiële opening, die in april gepland is.
Voor alle mensen die geen moeite hebben met een trappetje minder of meer was er het afgelopen weekeinde iets bijzonders: De Bastei (voorheen De Stratenmakerstoren) was te bezichtigen. En het moet gezegd: het nieuwe museum in iets bijzonders.
De entree is al geweldig: het is een ruimte met veel glas aan de linkerkant van de trappen die van de Waalkade naar de Lindenberg voeren. Dat was altijd een gesloten massa; nu pas zie je dat er een weggetje naar links gaat, voor die entree langs. De bezoeker, ondertussen, die het glas gepasseerd is en een kaartje heeft gekocht, duikt via een stalen trap onder dat weggetje door en staat daar oog in oog met de geschiedenis: delen van de Romeinse omwalling, waarvan ook resten onder het huidige casino gevonden zijn en een kelder van een vroeg-middeleeuws herenhuis dat pal achter de Bastei, een verdedigingstoren, stond. Dit weekeinde was er een vriendelijke gids die uitleg gaf. Via QR-codes is ter plekke meer informatie op te vragen.
Verschillende ruimtes
Na die eerste belevenis voert het pad onder de weg door naar de onderste gedeelten van de eigenlijke toren, waarna een grappige zoektocht begint in trappen, tunneltjes en plotseling zich openende ruimten. Er is een studielab-ruimte, een ruimte voor samenkomsten, een ruimte voor exposities, nog een expositieruimte en bovenaan is een restaurant met een terras met het mooist denkbare uitzicht over de Waal (na dat vanaf de Valkhofberg zelf, natuurlijk).
Verwonderlijk is dat allegaartje wel, al die deuren en trappen en – goddank- in dit gedeelte een lift. Zo schijnt het nog niet bekend te zijn hoe bezoekers, die alleen van het cafégedeelte gebruik willen maken, daar op een snelle manier kunnen geraken. Dat maakt het natuurlijk alleen nog maar een begeerlijker hang-out als het terrasseizoen begint. Hoe de waalkade-horeca denkt over deze nieuwe attractie is dan ook een beetje de vraag, maar we hebben wel een vermoeden).
Bijzonder ook is de, nu nog niet te betreden, glazen ‘liftkoker’ in twee verdiepingen die aan de voorkant uit de toren steekt. Een bezoeker kan daar gaan staan en kijkt dan vrij uit over de straat beneden hem en het mooie uitzicht.
Dat is dan ook wel de enige verbinding naar voren toe, richting rivier. Logisch voor een verdedigingswerk, natuurlijk. Minder logisch voor de bestemming van De Bastei: het natuurmuseum komt er te zitten en moet er de aanleiding vormen voor bezoekers om door te dwalen langs de rivier, via de boogbrug, de Ooijpolder in. Nu is de uitgang - en voor rolstoelers de ingang - een deur aan de achterkant, die uitkomt op het straatje onderaan de Valkhofberg. Alsof het bezoek vooral wordt uitgenodigd juist de stad in te gaan, in plaats van naar buiten. Maar ook daar is natuurlijk niets mis mee.
