Over oude mannen die iets op willen richten
Zijn we eindelijk definitief verlost van het idee dat aan de oostkant van het Waalfront een toren opgericht moet worden, moet er weer een aan de westkant komen. Weer een ideetje van Rob Jaspers. Wat wil die man toch met die torens?
Op zoek naar iets anders kwam ik online een column tegen van deze stadsjournalist die tot op het allerlaatst in de krant propaganda bleef bedrijven voor de kansloze Donjon. De titel van dit stukje: Kent Nijmegen de betekenis van Krayenhoff voor de Hollandse Waterlinie? Zie hoeveel drang en drenzen er alleen al in zo’n kop zit. Mijnheer heeft iets ontdekt. Dat gaat mijnheer ons niet gewoon vertellen, nee: wij hadden wat hij weet allemaal allang collectief moeten weten. Wij, Nijmegen dan, hè. Echte Nijmegenaren, begrijp je? Als je de betekenis van Krayenhoff voor de Hollandse Waterlinie niet kent, dan ben je geen echte Nijmegenaar. Dat suggereert die kop. En tegelijk insinueert diezelfde kop dat de echte Nijmegenaar die betekenis helemaal niet kent. Wat best wel eens waar zou kunnen zijn. Want wat interesseert ons immers die hele Hollandse waterlinie en de rol van ene Krayenhoff daarin? Maar zo mag je natuurlijk niet denken.
Gemiste uitkijktoren
Zoals je wel zult begrijpen gaat mijnheer Jaspers ons vervolgens in dat stukje uitleggen wat hij heeft uitgevonden. Dat Krayenhoff een persoon was die leefde in de negentiende eeuw en dat hij een zekere betekenis voor die waterwerken gehad heeft. “Nou, mooi,” zul je denken, “weer wat geleerd.” Maar Jaspers wil wat anders. Jaspers wil een toren. Waar ooit een Fort Krayenhoff gestaan heeft, om en nabij de Honig en de Vasim, daar wordt door de gemeente al het een en ander met oude historische muren gedaan, blijkbaar, maar daar wil Jaspers dus een uitkijktoren. En ook die lijkt er niet te komen. En dat vindt hij een ‘gemiste kans’.
Ja, wij kennen drones
In hetzelfde stukje komt zijns ondanks wel heel helder naar voren waarom het niet zo’n goed idee is. Dezelfde plek is namelijk al sinds de Romeinen bewoond. Jaspers had er meer van de Romeinse haven willen terugzien en van het Romeinse badhuis. En van de middeleeuwse pakhuizen, en van de industriële periode van daarna. Maar vooral dus nu dan een toren, een uitkijktoren. Why?
Kent Nijmegen het bestaan van drones en vliegtuigen? Ja, dat kent Nijmegen. Als je een mooi beeld wilt hebben van de Spiegelwaal en de Oversteek en omstreken moet je maar even zoeken op YouTube op die twee begrippen: je scheert als een vogel over stad en rivier en hebt een prima beeld.
Op naar Berg en Dal
Weet Nijmegen wel hoeveel behoefte er is aan een uitkijktoren? Ja, dat weet Nijmegen: nul komma nul. Geen behoefte, dank u. Ja, in Berg en Dal waar tot halverwege vorige eeuw een uitkijktoren op de stuwwal stond, trekker voor dagjesmensen. Er is daar zelfs een politieke partij in de gemeenteraad die er een punt van maakt om die toren te herstellen. Weet Jaspers dat wel? Laat hij daar heengaan met zijn propagandapraatjes.
Lekker naar Pannerden
En over de Hollandse Waterlinie zijn meerdere informatieve musea. De dichtstbijzijnde in Fort Pannerden, gelegen op een mooi fietstochtje van de stad. Laar Jaspers daar een monumentje voor zijn Krayenhoff oprichten.
We hebben in deze stad iets teveel oudere mannen met iets te weinig fantasie. Die over het Valkhofpark lopen en zich nét niet genoeg kunnen voorstellen hoe de oude burcht daar er uit moet hebben gezien. En dan willen ze dat iemand dat voor ze terugbouwt, dan hoeven ze dat niet in hun hoofd te doen.
Zoiets moet er ook daar aan de westkant gaande zijn: een elegante verweving van historische hoogteverschillen en zichtlijnen: ik ben er helemaal vóór. Het realiseren van eyecatchers voor een moderne stad in wording: zeker nodig, zeker in West. Maar die verkrampte behoefte om in het verleden te graven, dat verleden dan in het gezicht van de stad te smijten: “Weten jullie het wel? Nee, dat weten jullie niet hè?” en dan een toren eisen, altijd weer een toren… daar moeten we nu toch echt eens vanaf stappen.