Sven Ratzke woont zowel in Nijmegen als in Berlijn en tourt over de hele wereld. Zijn muzikale inspiraties gaan van het Duitse cabaret tot aan Nick Cave. Verschillen die bij beluistering van de playlist helemaal niet groot blijken te zijn.
De Duits-Nederlandse Sven Ratzke groeide op in Ubbergen bij Nijmegen en begon in 2000 zijn carrière met chansons van Fassbinder en Kurt Weill. Al snel treedt hij op bij festivals als De Parade en Oerol en speelt hij in Berlijn in het prestigieuze Bar jeder Vernunft. Hij staat internationaal, van New York tot Tokyo, op de planken. Internationaal breekt hij door met een show met de muziek van David Bowie, Starman, waarmee hij grote lof oogstte op het Edinburgh Festival. Hij speelde ook in musicals als Cabaret en The Rocky Horror Show, waarvoor hij vorig jaar een Musical Award won voor beste hoofdrol.
Ratzke heeft samengewerkt met tal van legendarische artiesten, onder wie Nina Hagen, Rufus Wainwright, Eric Vloeimans en operazangeres Claron McFadden en modeontwerpers zoals Jan Jansen en Viktor & Rolf. Op 24 december staat Sven Ratzke met zijn band in de Stadsschouwburg met Ratzke's Christmas Special met als gasten Frank Boeijen en Janne Schra. En op 16 mei met de internationale theaterhit Marlene, een muziektheaterstuk waarin hij in de rol kruipt van Marlene Dietrich.
Foto: Dennis VeldmanBij het horen van welke artiest besloot je muzikant te worden?
Ik denk dat ik me niet eens zozeer als muzikant zie, maar eerder als theatermaker en verhalenverteller. Ik gebruik zang om verhalen te vertellen. Als kind groeide ik op in Ubbergen, in een vrije hippie-omgeving in een voormalig klooster. Er was altijd muziek. Veel bewoners waren muzikanten of waren met muziek bezig en door hen leerde ik op jonge leeftijd veel artiesten kennen. Ik stond zelf regelmatig in het middelpunt. Ik ging op de tafel staan en bij elk feest stond ik verkleed tussen de schuifdeuren.
Er is dus niet per se één artiest die me heeft doen besluiten om zelf het podium op te gaan. Het is eerder een verzameling van artiesten die me inspireerden. Een grote puzzel bestaande uit artiesten als David Bowie, Nick Cave, Marianne Faithfull, Billie Holiday en componisten als Kurt Weill en Philip Glass. Zij inspireerden mij met hun eigenheid.
Welke artiest is van grote invloed geweest tijdens je carrière?
Mijn eerste echte plaat was Thriller van Michael Jackson en later de plaat Little Earthquakes van Tori Amos. Het album van Michael Jackson heeft mijn ogen geopend en me laten zien wat een gesamtkunstwerk je kunt maken met allerlei artistieke componenten, zoals videoclips, dans en styling. De gehele enscenering. De plaat van Tori Amos heeft een compleet andere stijl en ik zag dat je soms alleen maar een piano en een stem nodig hebt. Nog steeds switch ik ook zelf als artiest van groot naar klein, van orkest tot duo.
De piano en zang vormen altijd de basis van wat ik maak. Daarbij werk ik graag samen met andere artiesten, ontwerpers en auteurs. Samenwerking zorgt voor nieuwe inspiratie en tegenstellingen. Dat laatste schuw ik niet, het zorgt er mede voor dat ik mijn wereld blijf verbreden, van klassiek tot jazz en rock. Het liefst werk ik met mensen die zich niet binnen een genre of label bewegen, maar daar buiten durven kijken. Dat levert de mooiste creaties op.
Welk live-concert heeft het meeste indruk op je gemaakt?
Het Skeleton Tree-concert van Nick Cave dat ik bezocht in Berlijn heeft enorm veel indruk op mij gemaakt. Het album gaat over het verlies van zijn zoon, een van de heftigste dingen die je kan overkomen. Hij deelt op een heel bijzondere manier zijn verdriet. Zijn pijn en emoties zijn voelbaar voor het publiek, zonder dat hij erin wegkwijnt. Het is troostrijk. Je zou kunnen zeggen dat hij eigenlijk een soort ‘preacher’ is geworden. Volledig authentiek, dat trekt mij altijd aan. Het raakt me diep en ik ga er helemaal in op.
Welke recent uitgebrachte plaat zouden we móéten luisteren?
Voor mij is muziek één met de mens. Mijn smaak is heel divers en uiteenlopend, van dance tot klassieke muziek. Een plaat die je zeker moet luisteren is Surrounded by Time van Tom Jones. Een ongelofelijk goede zanger die op zijn leeftijd nog steeds fantastisch klinkt, een echt fenomeen. En ik luister al zo lang ik me kan herinneren naar Wim Mertens, minimal-componist en zanger. Hij neemt je met zijn klanken helemaal mee in een unieke wereld.
Welke muziek ik kies hangt af van mijn stemming, je moet niets uitsluiten. Het album My Back Was a Bridge for You to Cross van de New Yorkse band Anohni and the Johnsons vind ik ook geweldig. Indrukwekkend en heel eigen, niet te vergelijken met wie dan ook. Natuurlijk kan het zeer ontroerende album Ghosteen van Nick Cave niet ontbreken. En altijd Nina Simone.
Sven Ratzke live in Berlin foto Hanneke Wetzer
Website Sven Ratzke: http://sven-ratzke.com
Sven Ratzke & band spelen op 24 december in de Schouwburg. Kaarten zijn hier verkrijgbaar.
En op 16 mei treedt Ratzke met Marlene op. Kaarten kun je hier kopen.
