Eind vorig jaar op een regenachtige zaterdagavond was Nijmegen voor heel even het middelpunt van en voor de vaderlandse theaterwereld. De komedie Cock van Theater Oostpool beleefde zijn landelijke première in een volle zaal van de Stadsschouwburg. Tal van BN’ers waren speciaal gekomen voor de nieuwste regie van Char Li Chung. Al jaren een echte theaterhit in het Londense West End.
Een theaterfeestje werd het deze frisse relatiekomedie, een overdonderende première met lovende kritieken. Jammer genoeg niet meer in Nijmegen te zien, maar wel komende woensdag 24 en donderdag 25 januari 2024 in Arnhem. Daarom blik ik nog een keer terug op ‘die ontzettende leuke en gevatte voorstelling’, aldus De Volkskrant. En voor mij de tip van de week.
Als je op het eerste gezicht naar het verhaal van Cock kijkt, kan het tamelijk oppervlakkig overkomen, zelfs flauw. De wat onzekere John wil een pauze in zijn relatie met zijn vriend. Hij ontmoet vervolgens de vrouw van zijn dromen, letterlijk en figuurlijk bloedmooi gespeeld door Joy Delima. En dan hebben we de poppen aan het dansen. Voor John volgt een moeizame zoektocht naar zijn eigen seksualiteit. De vader van zijn partner, die eindelijk de homoseksualiteit van zijn zoon geaccepteerd heeft, probeert te redden wat er te redden valt. Hoewel in een kleine rol, Peter Blok op zijn best.
Foto © Kurt van der Elst
Alle ruimte voor acteurs om uit te blinken
Bij menig andere regisseur zou dit simpele gegeven van Cock verworden tot een cabaretesk soort onderbroekenlol, flauw en belegen. Niets van dit alles bij Theater Oostpool in de regie van Char Li Chung. De regisseur houdt het spel stevig in de hand en geeft de acteurs alle ruimte om uit te blinken. Daniel Cornelissen als de weifelende en zich schuldig voelende John, Sander Plukaard als de bedrogen partner die knap een hele batterij aan verschillende emoties tentoonspreidt. De vormgeving is sober en sereen en staat puur ten dienste van het spel. Op het podium is een grote strakke draaibare doos gecreëerd die achtereenvolgens huiskamer, keuken en slaapkamer suggereert. De kille blauwe achtergrond, de strakke belichting, de abstracte soundscape op de achtergrond, niets leidt af. Alle ruimte voor het krachtige spel van de acteurs die de twee uur lange voorstelling op het scherpst van de snede performen en geen moment verslappen.
Foto © Kurt van der Elst
Chung: een van de groten
Volgens Char Li Chung biedt Cock ‘een verfrissende en liefdevolle kijk op seksualiteit en ons verlangen naar overzicht en zekerheid. Waarom moeten we ons in een wereld vol eindeloze mogelijkheden beperken met labels?’ Sinds zijn debuut in 2019 met Don Caravaggio en volgende successen als Edward II – The Gay King en De Bananengeneratie wordt Chung beschouwd als een van de grote regietalenten. Steeds nog in de kleinere theaters, de vlakke vloerproducties. Maar nu met deze topproductie voor de grotere zalen is hij definitief doorgebroken. En mag hij zich inmiddels beschouwen als een van de groten van het Nederlandse theater.
Deze Cock versie van Char Li Chung en Theater Oostpool – oorspronkelijk in 2009 geschreven door Mike Barlett voor The Royal Court Theatre in Londen – kreeg geweldige kritieken. Toch had Hein Janssen van De Volkskrant ook een enkele bedenking. Is het stuk inmiddels niet wat gedateerd? Ik persoonlijk had er in ieder geval totaal geen last van, ook al gaf het verhaal misschien een ietwat verouderd tijdsbeeld. Maar wat is nog een verouderd tijdsbeeld? Bij de première van Cock wapperde de regenboogvlag nog vrij en vrolijk voor de schouwburg van de Van Schaeck Mathonsingel. Een paar dagen later hadden we onze landelijke verkiezingen en bracht de ‘verassende uitslag’ ons weer in een heel ander tijdsbeeld. Maar dat kon de oude Hein Janssen op het moment van zijn recensie ook niet weten. Wij zien voor de Stadsschouwburg dat de vlag nog fier staat en tegen de wind in blijft wapperen.
Foto © Kurt van der Elst
Nijmegen: echte theaterstad in opkomst
Tenslotte, Nijmegen theaterstad. Ik heb de laatste jaren veel aanmerkingen gehad op de theaterprogrammering en de kwaliteit van de verschillende podia. Dat is sinds een paar maanden echt anders. Heel langzaam begint Nijmegen zich te ontwikkelen tot een echte theaterstad met een goede en meer dan uitgebalanceerde programmering. Een hoge kwaliteit aan vlakke-vloervoorstellingen in LUX en regelmatig topaanbod in Stadsschouwburg en De Vereeniging. En gelukkig heeft het Badhuis aan de Daalseweg in de laatste week van het vorige jaar met De Horde als nieuw jeugdtheater ook zijn start kunnen maken.
Theater Oostpool: geweldige artistieke bloei
Wat op de achtergrond ook meespeelt, naast de uitstekende keuzes van de verschillende programmamakers, is dat Theater Oostpool in een periode van geweldige artistieke bloei verkeert. Hebben we Cock als succespremière in Nijmegen gehad, Het Achtste Leven naar de beroemde roman van Nino Haratischwili zal zaterdag 6 april volgen. Deze muzikale marathonvoorstelling van maar liefst vijf uur in de regie van Nina Spijkers, kan wel eens de sensatie van het theaterseizoen worden.
En tot het zover is, kunnen we van 20 tot 24 februari maar liefst vijf dagen in LUX genieten van Showmeister. Een geestige zwarte komedie over leven en de dood, met niemand minder dan Jim Bakkum in de hoofdrol als een succesvolle voetballer die nog maar een jaar te leven heeft. Weer een echte vijf sterren voorstelling van Oostpool. Dus haast je, voor het uitverkocht is. 
Showmeister – foto © Sanne Peper
