In 2011 wreven de Belgen weer eens in dat ze beter zijn in films maken dan hun noorderburen. Rundskop van Michaël R. Roskam blies heel wat filmfans omver, en niet alleen omdat Frank Lammers daarin eens een ander accent opzet. Deze film was verrassend, merkwaardig en ijzersterk. Een Oscarnominatie volgde, en Roskam kreeg de kans om zich in de VS te bewijzen met zijn nieuwe project, The Drop.
Ook Matthias Schoenarts, de leading man van Rundskop, is hierin weer van de partij in een belangrijke bijrol. Vooral opvallend is echter dat we de laatste rol krijgen voorgeschoteld van de vorig jaar overleden James Gandolfini, kroegbaas Cousin Marv. Dankzij een cast met verder Tom Hardy en Noomi Rapace, en een script dat is gebaseerd op een verhaal van Dennis Lehane (Mystic River, Gone Baby Gone, Shutter Island), kan Roskam rekenen op een vliegende start in Hollywood.
Witwassen
De titel The Drop verwijst naar de bar van Marv en de witwaspraktijken die daar plaatsvinden. Een keer in de maand ‘droppen’ kleine lokale maffiosi hun illegale geld in een lokale kroeg, zo ook in Cousin Marv’s Bar. Bob Saginowski (Tom Hardy) is dan vaak de dienstdoende barman. Hij is een sullige man, sociaal onbeholpen en vaak het mikpunt van plagerijtjes van de stamgasten.
Er treden echter twee dingen op die daar verandering in brengen. Bob vindt een mishandelde hond, die door een vreemdeling is achtergelaten in een vuilnisbak van Nadia (Rapace). Ineens voelt hij zich verantwoordelijk, terwijl hij geen idee heeft hoe hij moet beginnen aan de verzorging van zo’n kleine pitbull. Later wordt Cousin Marv’s Bar beroofd. Het mag dan geen drop-avond zijn, het beroven van een maffiabar heeft in ieder geval gevolgen.
Sullig
Tom Hardy speelt erg sterk, hij weet zich qua gedrag zelfs goed neer te zetten als sulletje. Dat valt niet mee, want je ontkomt ook niet aan zijn uiterlijk van een tough guy met vriendelijke ogen. Hardy is bijna, maar net niet helemaal, miscast. Zodra crisissituaties zich voordoen, komt zijn zelfverzekerde uitstraling ineens veel meer van pas. Bob schrikt niet op van gruwelen. Hij komt in actie, waar anderen zich eerder misselijk voelen.
Het fijne van The Drop is dat je in een situatie wordt gegooid met duidelijke archetypen van een chagrijnige kroegbaas met zijn veel te toegeeflijke barman, maar dat dit langzaamaan wordt gekanteld. Stilletjes wordt duidelijk dat Cousin Marv zelf ook een crimineel verleden heeft. Hij probeerde het, bleek niet hard genoeg voor het wereldje en verloor ermee zijn bar aan Tsjetsjeense gangsters, voor wie hij nu witwasklusjes moet opknappen. Gandolfini is in zijn zwanenzang een gefaalde Tony Soprano. En dat staat hem uitstekend.
The Drop brengt wat sterke verrassingen met zich mee, maar is toch niet de knaller die Rundskop was. Daar hadden we natuurlijk ook niet per se op hoeven rekenen. Roskams Hollywood-debuut is namelijk een succes en smaakt naar meer. En meer gaat er komen.
****
