Na de dood van zijn vader en ontvoering van zijn moeder, zweert prins Amleth wraak. Zullen de goden hem welgezind zijn en naar Valhalla leiden, of naar de Hel? The Northman is vanaf nu te zien in Pathé Nijmegen.
Het jaar 895. Amleth (Alexander Skarsgård) is nog maar een kind als zijn leven een dramatische wending neemt. Zijn vader, koning Aurvandil (Ethan Hawke) wordt voor zijn ogen vermoord en zijn moeder, koningin Gudrún (Nicole Kidman), door de moordenaar ontvoerd. De dader: Aurvandils broer, Fjölnir (Claes Bang). Amleth weet te ontsnappen. Sindsdien staat zijn leven in het teken van drie doelen, die hij met tranen in zijn ogen als een mantra opdreunt: “Ik zal u wreken, vader. Ik zal u redden, moeder. Ik zal je doden, Fjölnir.” Het is de laatste keer in zijn leven dat hij zal huilen.
The Northman © 2021 Focus Features LLC
Wat volgt is een twee uur durend wraakepos dat wordt getekend door een ongekende gruwelijkheid. De Vikingtijd was geen tijd voor lieverdjes. The Northman zit vol met brute gevechtsscènes waarin ingewanden in de rondte vliegen, ledematen sneuvelen en schedels opensplijten. Geweld is een vanzelfsprekend onderdeel van de barbaarse leefwereld van de Vikingen, net als slavernij, dieren- en mensoffers en genocide. Regisseur Robert Eggers (The Witch, The Lighthouse) presenteert dat allemaal zonder opsmuk. Het heeft een intense kijkervaring tot gevolg.
Toch is The Northman geen gewoon historisch epos - zoals kenners van Eggers werk ook vast niet zouden verwachten. Net zo vanzelfsprekend als geweld, was het bestaan van goden, heksen (vrouwen én mannen) en magische zwaarden voor de Vikingen. Al die elementen maken dan ook hun opwachting in de film en worden door de personages zonder blikken of blozen geaccepteerd. Het heeft een even betoverend als vervreemdend effect op de kijker - soms zelfs op het psychedelische af. Dat is wat The Northman onderscheidt van het gros van de Vikingfilms: het is alsof je naar een tot leven gekomen sprookje uit die tijd aan het kijken bent - maar dan niet de moderne gekuiste kindervariant.
The Northman © 2021 Focus Features LLC
Het is moeilijk iets aan de film op te noemen wat niet fantastisch is uitgevoerd. Het verhaal is eenvoudig, maar constant onderhoudend. De muziek is luid en gewelddadig en ondersteunt de beelden perfect. Het geheel is prachtig in beeld gebracht. Met name tijdens de vechtscènes valt Eggers scherpe oog op: de camera glijdt haast sereen van de ene gruweldaad naar de andere - een prachtig contrast. Skarsgård is een beest en wordt één met zijn rol, Bang is fantastisch als altijd en Anya Taylor-Joy, die slavin Olga speelt, was alleen mooier in Eggers debuutfilm. De manier waarop rauw realisme met magische mythologie wordt verweven, voelt zo vanzelfsprekend dat je als onder hypnose de film in wordt gezogen. Het is misschien wel de beste weergave van de Vikingen ooit op film vastgelegd.
Na twee fantastische arthousehorrorfilms, schiet Eggers met zijn derde opnieuw in de roos. The Northman is wat toegankelijker dan de rest van zijn werk, zonder zijn kenmerkende fascinatie voor het macabere bovennatuurlijke te loochenen. Dit is een regisseur om in de gaten te houden, zeker weten, en ik kan niet wachten om zijn volgende film te zien.
