Het Nederlands Film Festival kwam dit jaar niet alleen naar Utrecht, maar ook naar jou toe. In de bioscoop of filmhuis van jouw stad of thuis op de bank was het mogelijk om de wereldwijde première van Buiten is het feest mee te beleven, in honderd zalen tegelijk.
Voordat Buiten is het feest begint, is er een kort interview met producent Reinier Selen. Hij vertelt kort dat het maken van de film drie jaar heeft geduurd, nadat hij en scenarioschrijfster Karen van Holst Pellekaan het gelijknamige boek van Arthur Japin hadden gelezen. Het boek en de film zijn een duidelijke weerspiegeling van het leven van Karin Bloemen. De intentie van de film is, volgens Selen, om kracht en hoop te creëren voor jongere vrouwen.
Familiegeheimen
De film draait om de jonge artiest Sonne (Abbey Hoes), haar artiestennaam. Van jongs af aan is ze bezig met muziek. Ze schrijft liedjes, zingt en bespeelt hierbij een instrument. Wat gaandeweg in de film duidelijk wordt, is waar de inspiratie van haar teksten vandaan komt en waarom zij bepaalde gebeurtenissen van het verleden geheim heeft gehouden.
Als haar zus plotseling verongelukt, wordt Sonne de voogd van haar nichtje, Lotte. Sonne wordt keihard geconfronteerd met haar verleden en moet een keuze maken om het misbruik in haar familie naar buiten te brengen of erover te blijven zwijgen.
Storm
Een van haar liedjes, Buiten heerst de storm, is een duidelijk voorbeeld van hoe zij zich als klein meisje heeft gevoeld. Ze had met haar moeder en zussen willen praten over wat er in huis is gebeurd, maar had zelf geen zicht op de storm die er heerste.
Dit lijkt me ook de titelverklaring van Buiten is het feest: aan de buitenkant zie en merk je niks, maar aan de binnenkant heerst juist de storm.
Contrast
Wat ik mooi aan de film vind, is dat naast het veranderende karakter van Sonne, ook dat van haar moeder (Georgina Verbaan) getoond wordt. Aanvankelijk is deze een liefhebbende moeder, die weer een gezin wil vormen met haar nieuwe vriend. Maar op het einde blijkt ze een gebroken vrouw die wist van het misbruik van haar dochters. Het contrast tussen moeder en dochter is op het einde zichtbaar en voelbaar. Moeder, een stille vrouw die het verleden wil laten rusten en zichzelf niet kan aankijken in de spiegel; dochter, een sterke onafhankelijke vrouw die — na zich jaren te hebben verscholen achter haar muziek — eindelijk rechtvaardigheid wil voor haar familie en het zwijgen doorbreekt.
Getagd onder
