Spirituele dagen in regen en zon
Uiteraard waren de weergoden Habana op de zondag wat beter gestemd, zodat een fris zonnetje al vroeg in de middag mensen verleidde tot een tochtje over de Waal. Met een heuse kerk, een bijbehorende dominee en een kapel waarin Jezus hoogstpersoonlijk mensen getuige laat zijn van zijn wonderen is het dit keer sowieso een spirituele aflevering van Habana. Als dat maar niet de voortijdige ten hemelopneming gaat betekenen!
Het pontje stoomde af en aan en laadde hele gezinnen uit en eindelijk kon het strand in gebruik worden genomen. Ook de draaimolen, circus en schildertent kregen de broodnodige klandizie.
Een stortbui bleek geen roet in het eten gegooid te hebben: de Plak deed nog goede zaken en na een rondje over het terrein was het tijd voor het eerste concert. MORGAN O’KANE uit Charlottesville, Virginia deed de bluegrass eer aan. Het werd een dolgezellige boel, met veel 'booze, jokes and other community-like dancing'. De kornuiten van Kane, Fred Moyse, Zeke Healy en Liam Crill hadden er ook zin in en het is verbazingwekkend hoe een banjo, gitaar, drums en lepels(sic) zulke vrolijke en tegelijk droevige muziek voort kunnen brengen. Eenmaal op stoom kun je er niet genoeg van krijgen en bewegen je voeten of je wil of niet. Een fraaie zonsondergang begeleidde dit zomeravondgebeuren.
Verder de nachtclub werden we ingetrokken door Maison du Malheur, de band rond zanger en tekstschrijver JP Mesker. Samen met Thijs Elzinga, gitaar, Hector Wijnbergen,piano, Martin de Ruyter,drums, Donné la Fontaine, contrabas en opmerkelijk , sousafonist Arno Bakker verraste hij het publiek met een aanstekelijke mengeling van jazz, ragtime, blues, swing en boogie.
Ik hield het halverwege voor gezien, niet omdat de kwaliteit te wensen overliet, maar na twee dagen wil je rustig thuis even nagenieten.
Lekker weer Habana op Maandag. Om nooit te vergeten
Waarschijnlijk vanwege de blasfemistische uitingen, zoals een transparante kerk, een dominee en een namaakjezus gooide Pluvius maandag zijn kont tegen de kribben; het hemelwater kwam met bakken uit de lucht en bij tijd en wijle lag Nijmegen overzee en leek Lent een eiland.
Tijd dus om deze of gene tent op te zoeken, voor zover ze nog open waren althans.
Zo trof ik in een achterafschuur een drietal “Vrienden van de Wetenschap” die huiveringwekkende experimenten uitvoerden op het brein van een jongleur. Professor Maathuis, alias Floris Maathuis, Professor Neef, alias V.J. Neef en Marco Bonisimo, meervoudig kampioen Jongleren vertoonden een zeer listig en wonderbaarlijk variéténummer waarin klassieke elementen als man zonder hoofd en pseudowetenschappelijke noviteiten , tezamen met technische apparaten, geluids- en beeldmontages een mysterieuze wereld openden van kennis, kunde, fantasie en overdrijvingskunst.
In de eenvoudige optrek van Dichter Û maakte ik kennis met een eigentijdse vorm van Dichtkunst, de zgn. Afhaalpoëzie. In een week waarin ons twee grote dichters zijn ontvallen, leek me een klein interview met Ûltsje van Gorkum, zoals hij in het echt heet wel op z’n plaats. Van huis uit is hij eigenlijk Weg- en waterbouwingenieur. Bij de gemeente Arnhem is hij daarin trouwens nog steeds werkzaam, want zoals u weet, zijn er geen dichters die van hun kunst kunnen leven. In een tent op vakantie in Groningen, in net zo’n regenbuiweer als vandaag op Habana, was het begonnen, dat dichten. Samen met z’n vrouw gingen ze wat met taal spelen en het beviel zo goed dat het sindsdien is uitgegroeid tot meer dan een hobby. Om de dichtkunst wat dichter bij (gewone) mensen te brengen, bouwde hij z’n eigen podium, klein, compact, overal inzetbaar. Hij leest daar, te kiezen uit een afhaalmenu, zijn gedichten voor. Hier op dit festival maar ook op een braderie, buurtfeest of cultureel evenement in wijk of dorp. Hij bereikt er mensen mee die anders nooit een boek, laat staan een gedicht ter hand zullen nemen. Na afloop kun je het gedicht mee krijgen, op een ansichtkaart of als poster. Ik koos voor Trekkermeisje, een gedicht over een vrouw die van Oerol naar Antarctica reed met een trekker.
Trekkermeisje
Ze ging op reis, van Oeral naar het eind van de wereld en nam mee: een trekker,
haar wil om te doen, wat naïef optimisme en bergen goede moed.
Alleen zo, met de menselijke vaart van de trekker, voelt ze hoe de reis is,
ruikt ze hoe de wereld geurt, hoort ze wat de mensen zeggen.
Op haar oude-groene Deutz, ontmoet het trekkermeisje -
of beter gezegd ’de jonge trekkersvrouw Manon' - waar ze ook komt, mensen met dromen.
Alledaagse dromen, uitbundige dromen, onmogelijke dromen.
Allemaal mogen ze mee met Manon op de trekker, die de dromen van de mensen gaat bezorgen
aan het einde van de wereld.
Ik bewonder haar moed en ben jaloers op haar daadkracht.
“Als je iets echt wilt.. moet je het doen” zegt ze.
En het trekkermeisje?
Die doet.
Zij wel.
In de transparante kerk hield René ten Bos, schrijver van ‘Het Geniale Dier’ vervolgens een lezing die aangekondigd was als ‘Wat is het verschil tussen mens en dier?’ Daar ging het dus niet over. Wel over een voorliefde van René voor cryptiden, beesten die ofwel nooit bestaan hebben, zoals de Yeti, Bigfoot, Nessy of de eenhoorn, ofwel beesten waarvan men vermoedt dat ze uitgestorven zijn. Het ging dus over Cryptobiologen en de fascinatie van mensen met allerlei dieren die men eerst uitgemoord heeft en waarvan men later vindt dat ze ‘gered’ moeten worden. Filosofische ondertoon daarbij was dat eigenlijk pas twintig procent van de levensvormen bekend is, en nog veel onbekend. Dus ontdekkingsreiziger worden kan altijd nog!
De avondconcerten heb ik niet meer afgewacht. Na de zoveelste regenvlaag kreeg ik het koud en verlangde ik naar droge kleren, een warm huis en een lekkere bank. Net op dat moment werd ik middels een sticker benoemd tot Held van Habana en dat leek me een mooi moment om (even) afscheid te nemen.
Als ik nu uit m’n raam kijk, zie ik dat het weer droog is. Ook de voorspellingen zijn redelijk, dus haast u nog naar Habana, zolang het nog kan. Zaterdag ligt er weer een gewoon strand en is de magie voorbij.
Wat: Habana Zondag 15 juli en Maandag 16 juli
Waar: Nijmegen
Wanneer: 15/16-07-2012
Door: Peter van de Ven
Foto's: Peter van de Ven / Steven Trooster (Los De Abajo)
{ugallery}habana1516072012{/ugallery}
