Zaterdag 30 november staat Panama Pictures in LUX met Requiem for Lost Things; een performance op het snijvlak van dans, acrobatiek en circus, die verhaalt over wat je allemaal kwijt kunt raken. Mensen, spullen, momenten maar ook idealen. En hoe ga je om met de gaten die ontstaan door verlies?
Requiem for Lost Things gaat hierover in de brede zin van het woord. Pia Meuthen, artistiek leider en choreograaf van Panama Pictures, vertelt hoe zij verlies verwerkt. Ik ontmoet haar in de oude Verkadefabriek in Den Bosch, haar thuisbasis.
Verlies
'Panama Pictures kenmerkt zich door souplesse', aldus de flyer die ik onderweg doorneem. Pia Meuthen verweeft dans en circus tot een nieuwe fysieke taal. De voorstellingen zijn dynamisch, bij vlagen spectaculair maar ook kwetsbaar en intiem. Het gezelschap was afgelopen zomer tijdens de Vierdaagsefeesten te zien op Festival Op ‘t Eiland. Ik kreeg nog net het staartje mee en zag hoe vier mannen hingen, zwierden, liepen maar vooral bewogen op een enorme stellage aan het strand. Eenmaal in gesprek geeft Pia aan dat haar persoonlijke verhalen letterlijk in beweging komen in haar voorstellingen. Haar keuze voor het thema verlies begon tweeënhalf jaar terug toen haar moeder overleed. De leegte die verlies veroorzaakt kan groot zijn. De vraag is; hoe ga je daar mee om.
"Aanvaard je die gaten of wil je ze opvullen?", vraagt Pia zich hardop af. Ze verdiepte zich in het onderwerp: "Ik las een roman over rouwverwerking én de teksten van Nick Cave die zijn zoontje verloor. Ook ben ik wetenschappelijk materiaal ingedoken, over de reactie van hersenen bij verlies. Ik wilde namelijk geen autobiografisch verhaal."
De leegte eronder
Pia: "Het eerste jaar heb ik vooral gelezen, vervolgens ging ik aan de slag met de decormaker en de componisten." Interessant, starten met het decor, merk ik op. "De thematiek zit natuurlijk ook in het decor en ik wil dat de bewegingen ontstaan in het decor, waardoor je de praktische mogelijkheden ervaart. Voor Requiem wilde ik een fragiel ogende stellage die op verschillende manieren te gebruiken is; klimmen, hangen en staan. De toeschouwer moet het risico voelen als iemand er overheen loopt en de leegte die eronder is. Dat laatste symboliseert de onzekerheid over het bestaan. De laatste drie maanden werkte ik met de performers. Ik nam zinnen uit de teksten mee naar de studio om mijn inspiratiebronnen te delen met hen. Zij krijgen gerichte improvisatieopdrachten waarmee ze aan de slag gingen. De emoties die hieruit voortkomen, vertaal ik naar een abstracte voorstelling. Ik film alle improvisaties en vervolgens selecteer ik wat mij het meeste aanspreekt en raakt. Ik maak er een film van en op basis daarvan werk ik aan de verfijning. Op deze manier heb ik volledig grip op het materiaal.” verklaart Meuthen.
Meer de hoogte in met meer risico
Panama Pictures, opgericht in 2003, is met name de laatste acht jaar gericht op de combinatie van dans, acrobatiek en circus. "Het versmelten van deze disciplines tot een taal en vloeiend geheel maakt dat er een ander soort beweging ontstaat, meer de hoogte in en met meer risico. De performers zijn ook verschillend opgeleid; een aantal volgden een dansopleiding en anderen zijn opgeleid tot luchtacrobaten. De muziek is van het componisten duo Strijbos & van Rijswijk. Zij hebben een compositie geschreven die live wordt uitgevoerd door klarinettist Han Stubbe en bassist Hannes d'Hoine." Pia Meuthen ontving in 2018 de Prins Bernard Cultuurfonds Prijs Noord-Brabant voor haar unieke en indrukwekkende oeuvre.
