Vanavond hoorde ik het dapperste verhaal ooit. Het werd voor gedragen door Joost Oomen, met zijn snor en prettige jaren-veertigstem. Het ging over Thelonious Monk, dat hij durfde muziek te maken buiten de veilige kaders, een verhaal over dat wij onze nieuwe schrijvers een kans moeten geven. Geef de onbekenden eens steun en lees hun woord. Zoek naar de dapperen onder ons, zij die vanuit de modder zingen. Dappere personen zoals Fresku.
“Rappers hebben geen aankondiging nodig, rappers kondigen zichzelf aan”, zegt Dennis Gaens. Hij zal Fresku vanavond interviewen. Het nummer Alzheimer wordt afgespeeld en in dertig seconden wordt er teruggeblikt op zijn carrière. Aan de hand van fragmenten uit Fresku's carriere neemt Dennis ons in gesprek.
Waar het begon
Fresku vertelt over waar het allemaal begon. Hij woonde in een schuur en werkte keihard in een riemenfabriek. Hij had een onzeker bestaan en ondanks dat, wilde hij altijd al iets creëren, iets maken, samen met zijn vrienden. Nachtenlang maakte hij al muziek bij Teemong en uiteindelijk ging daar zoveel tijd in zitten, dat werken hem teveel werd. Hij besloot om die dromen en ideeën uit te werken en dus stopte hij met werken. Hij koos voor rappen. Dromen zijn er om waar te maken, soms is het niet makkelijk en moet je er dingen voor laten of juist een sprong durven wagen. Maar als je dat durft, kom je ergens. Zo zie je maar.
Van mens tot mens
In de loop van het interview zetten zijn woorden me steeds meer aan het denken. Niet alleen door de betekenis van zijn teksten, maar ook de manier waarop hij met ons is in gesprek is. Van mens tot mens. Het is aandoenlijk. Liefdevol hoe hij is naar zijn dochtertjes, dat hij alles voor zijn gezin wil zijn. Maar dat hij ook een perfectionist en streng voor zichzelf is. Ik steek mijn hand op en vraag of zijn liedjes werken als een soort therapie. “Ik schrijf sommige liedjes voor mijzelf. Ik kom erachter dat ik steeds meer op mijn vader begin te lijken, en ik wil er door mijn liedjes te schrijven achter komen of ik die persoon die ik wil zijn, die ik zo mooi aan mezelf vind, ook echt kan zijn”, antwoordt hij.
Kritisch zijn mag niet meer
Tijdens de vragen geeft hij zijn kritische blik op de maatschappij, de media en de journalistiek. Helaas vinden mensen het niet altijd meer oké dat hij oordelend is. Want als je 31 bent kan dat niet meer. Dat terwijl we tegenwoordig in een maatschappij leven waar we wel kritisch moeten zijn. Openhartig deelt hij zijn angst over de media. Dat het eng is dat nieuws gesponsord word en daarom misschien alleen maar bepaalde waarheden vertelt , en dat het een kwalijke zaak is dat er fake news is. Hij vindt het jammer dat hij niet alle tijd heeft want het is een onderwerp waar hij graag over discussieert.
Dapper mens
Het is mooi om te zien dat hij als artiest zo nadenkt over het leven, dit bespreekbaar maakt. Van dit soort mensen kunnen we leren. Hij is zich er van bewust dat hij een bepaalde belangrijkheid uit wilt stralen, invloed wil hebben om de mensen om zich heen. Want invloed is de grootste rijkdom die men kan hebben. Invloed maakt onsterfelijk.
Fresku is anders en authentiek. Hij vertelt over zaken die er echt toe doen, schuwt niet om zijn mening te geven, opent ogen. Met een ton aan zelfreflectie en een kritisch blik op de wereld, met zijn antennes altijd gespitst. Fresku staat voor dapper.
Getagd onder
