The Kyteman Orchestra betovert de Vereeniging
De zaal zoemt. Verwachtingsvolle gezichten zijn naar het podium opgeheven. Bij elke beweging of verandering van het licht, barst het publiek los in gejoel. Een verwachtingsvolle, gezellige spanning voordat hét moment aanbreekt…. Het moment dat Colin Benders het podium betreedt.
De kleine, magere jongeman, staat in ’t zwart gekleed voor zijn orkest, zijn rug licht gebogen, wachtend op het moment dat hij de stilte kan vangen……Sssssssht klinkt het door de mensenmassa.
En in die adempauze begint het. Als een tovenaar weet Kyteman zijn orkest met een enkele handbeweging, een kromming van zijn vinger of het trekken van zijn schouderblad aan te zetten tot muziek die je als luisteraar meesleurt, recht door alle barrières heen.
Het eerste nummer begint vrij duister. Dreigende, diepe klanken van pauken, contrabas en Sousaphone wrijven tegen elkaar aan, totdat plots het koor inzet en het tot een climax komt die je in je stoel achterover blaast. Alsof Colin wil zeggen: “Zo, hier zijn we weer!”
Geheel anders dan in 2009, speelt nu het orkest de hoofdrol, af en toe aangevuld met de zangers en rappers die we nog kennen van het Hip hop Orchestra. Vooral wanneer de nonchalante reus Pax, die het publiek al lang geleden voor zich gewonnen heeft, met grote stappen het podium betreedt, barst het applaus los. Zijn zware basstem blijkt een prachtige combinatie met het koor en mengt op wonderlijke wijze met de strijkers en blazers. Zeker, in sommige nummers herken je het Hiphop orkest van het eerste album van Kyteman terug, maar ditmaal zijn de nummers iets minder makkelijk, het gaat dieper.
Colin sleept ons mee in een werveling van muziek. Nog voordat het applaus voor het ene nummer is weggestorven, zet hij alweer een nieuw nummer in, het één nog verrassender dan het ander. Van vrolijke hiphop-gypsy tot zware filmmuziek naar vederlichte sprookjesklanken die je doen wegzweven naar een andere wereld. Moulin Rouge-achtige grootsheid met operazangers afgewisseld met een rapbattle, het komt allemaal voorbij. Het lijkt wel alsof er voor elk nummer een ander orkest is neergezet. Het zijn echter dezelfde muziekanten, die zich uitputten om al hun passie, al hun talent en liefde voor muziek uit hun instrument te halen. Wat een heerlijk gevoel moet dat zijn om in Kyteman’s orkest te mogen spelen, je eigen mogelijkheden en grenzen te verkennen en daarover heen te stappen, door het dak heen te spelen met heel je hart.
En dat voel je. De zindering, het enthousiasme en de energie spat van het podium. Niet speciaal door wat je ziet, maar door wat je hoort. Golven kippevel overspoelen me wanneer Bing achter de xylofoon een intro neerzet waar iedereen stil van wordt. Even daarna trillen de zware bastonen door mijn hele lijf en kan ik alleen nog maar lachen en schreeuwen met tranen in mn ogen. Ik zou zo weer gaan. Met Kyteman’s Orchestra zul je elk concert anders beleven.
Meer weten over Kyteman? Kijk naar de documentaire Kyteman. Now What?!
Wat: The Kyteman Orchestra
Waar: Vereeniging Nijmegen
Wanneer: 08-11-2013
Door: Floor Pullen
Foto's: Website
