Ode aan de verbeelding
Afgelopen donderdag, 21 april jl., stond de Nijmeegse jazz-legende Kika Sprangers eindelijk weer eens met haar quintet op het podium van LUX. Onze fotograaf Peter van Esch maakte prachtige plaatjes van dat optreden en vond gastredacteur Ab Vermeulen bereid om er iets leuks bij te schrijven.
Als verschrikkingen over de wereld razen en een pandemie alles lamlegt, rest alleen nog de verbeelding. Dit gegeven is het startpunt van het album Mind’s Eye.

Kika Sprangers © Peter van Esch
Sprangers legt uit hoe ze, op zichzelf aangewezen, aan de slag ging en hoe vervolgens elk bandlid stapsgewijs ideeën toevoegde om van elk nummer een organisch geheel te maken. Dat is wonderwel gelukt.
Of het zo moet zijn begint het concert een kwartier later en wacht het publiek tien minuten in het donker en in stilte op eerste noten. Dat voedt de verwachting. Als het intro van de sopraansaxofoon de zaal in duikelt raakt en ontroert het meteen. Het kwintet slaagt erin de spanning vast te houden. Dat is te danken aan de rijke timbres van de stem van Anna Serierse, die fraai mengen met het geluid van de saxofoons.

Kika Sprangers Quintet © Peter van Esch
Unisono en close harmony, meestal niet zonder risico, leveren een verrassend soepel resultaat op. De combinatie wordt geraffineerd uitgebuit. Hier dringt zich een vergelijking op met de Nijmeegse Fay Claassen die zich in deze stijl al vaak gekwalificeerd heeft.
Het kan niet anders zijn dan dat de muzikanten elkaar gevonden hebben in de voorkeur voor krachtige melodieën en in het scheppen van frêle en kwetsbare passages. Daarbij heeft de Wurlitzer van Koen Schalkwijk een grote inbreng. Uiteraard zonder ook maar iets af te doen van zijn lyrische pianospel.

Koen Schalkwijk © Peter van Esch
De contrabas van Alessandro Fongaro klinkt vol en diep. Elke noot is verstaanbaar en vooral voelbaar. In plaats van de klassieke ondersteunende stijl eist de bas hier een autonome rol voor zich op.

Kika Sprangers, Anna Serierse en Alessandro Fongaro
Dat geldt ook voor drummer Willem Romers. Hij heeft zich al flink in de kijkerd gespeeld bij verschillende formaties. Maar hier voelt hij zich zichtbaar op zijn plek: een trefzekere en subtiele inbreng.

Willem Romers © Peter van Esch
Het kwintet kiest vooral voor doorzichtige fijnzinnigheid. Als de band stevig aanzet is dat steeds goed getimed. Dat levert mooie contrasten op. Vooral hoorbaar in Mirage en Placebo.

Koen Schalkwijk, Kika Sprangers en Anna Serierse © Peter van Esch
Sprangers maakt op een aangename, gemoedelijk Nijmeegse manier verbinding met de uitverkochte zaal. Dat wordt gewaardeerd en levert een geconcentreerd luisterend publiek op.

Kika Sprangers © Peter van Esch
Ofschoon liefhebber van hard-bop, beleefde ook ondergetekende een prachtige avond.
Er viel veel te genieten bij deze “Ode aan de verbeelding”.

Kika Sprangers Quintet © Peter van Esch

Kika Sprangers Quintet © Peter van Esch