Willibrord Huisman (1956) is, naast zijn werk als onderwijsadviseur, dirigent van de Studentenkerkkoor en van Campus Choir aan de Radboud Universiteit. Ook is hij componist. Hij componeerde onder meer de meerkorige passie De lastpost, een veelstemmig verhaal, die zeven maal op de campus werd uitgevoerd. Dit jaar werkt hij aan een vergelijkbaar werk rond Titus Brandsma ‘gezien vanuit de ogen en vragen van jongeren van nu’. Uitvoeringen zullen in oktober 2023 plaatsvinden.
Bij het horen van welke plaat / artiest / componist besloot je muzikant te worden?
Die artiest was het Nijmeegs Studentenkoor. Ik was eerstejaars biologiestudent en besloot in een koor te gaan zingen om ook niet-biologen te leren kennen. En daar zat ik, tussen 80 zangers. Ze begonnen, ze kenden het lied al, en mijn mond viel open. Ik had nog nooit onbegeleide vierstemmige koormuziek in het echt gehoord. In een flits wist ik het zeker: ik wil in zo’n koor zingen, ik wil zo’n koor dirigeren, ik wil zulke muziek schrijven.
Inmiddels, vijfenveertig jaar later, ben ik zover. Ik ben bioloog geworden, onderwijsadviseur, maar voel me toch vooral muzikant: schrijver van koormuziek.
Welke plaat / artiest is van grote invloed geweest tijdens je carrière?
Carl Orff. Een musicus van zo’n 100 jaar geleden die zo zijn eigen opvattingen had over muziek en muziekdidactiek. Aan hem danken we, als ik het goed heb, de introductie van de blokfluit als schoolinstrument. Die werd toen, na twee eeuwen onbruik, uit het stof gehaald en vereenvoudigd, opdat kinderen daarmee de beginselen van het spelen van muziek konden leren. Zo kreeg ook ik met 7 jaar een blokfluit. Ik ergerde me jarenlang aan de vraag ‘wanneer ga je een instrument spelen’. De blokfluit was mijn instrument, en is het nu nog. Heb je wel eens een blokfluitkwartet gehoord? Dat eigentijdse muziek speelt?
Maar Orff is ook de componist van piano- en koormuziek. In zijn eigen stijl, quasi middeleeuws, met lange melodische lijnen, onregelmatige ritmes en ongebruikelijke samenklanken. We kennen allemaal de Carminia Burana, dat was gaaf om zo’n gigantisch werk in het koor te zingen, voor de gelegenheid uitgebreid tot 120 zangers. Van hem heb ik ook mijn voorkeur voor ‘open kwinten’ overgehouden – dat zijn samenklanken waarin de terts ontbreekt, bijvoorbeeld alleen F en C.
Welk live-concert heeft het meeste indruk op je gemaakt?
Een jaar of 15 geleden, mijn dochter overwoog een muziekcarrière en nam me mee naar het muziektheaterstuk De man van la mancha. Schitterend gespeeld, rake muziek, maar vooral de boodschap trof me. Don Quichot die het vechten voor zijn passie (een ingebeelde geliefde) belangrijker vindt dan de realiteit (dat je windmolens niet verslaan kunt). Ga voor je passie, heb ik ervan geleerd. Ook al verdien je er geen droog brood mee. Word muzikant!
Welke recent uitgebrachte plaat zouden we móéten luisteren of welke nieuwe artiest moeten we in de gaten houden?
Jezelf. We zijn eindeloos bezig met het aanbidden van perfecte muzikanten met perfecte muziek en durven ondertussen geen noot meer te zingen. Van de studenten op de intromarkt roept 99% ‘oh maar ik kan niet zingen’. Ja logisch, als je zo’n artiest probeert na te doen – geschoolde stem, onhaalbaar hoog, eindeloos geoefend, digitaal opgepoetst, flitsende clip - dan word je uitgelachen. En meteen trek je de conclusie dat het niks is en nooit wat zal worden met je zangtalent en misschien ook wel met je zelf.
Dus: heb schijt aan de lui die je uitlachen en zie die profi’s hooguit als incidentele bron van inspiratie. Zet Spotify uit, zoek medetwijfelaars en begin. Vind iets of bedenk zelf iets. Maak daar je eigen ding van. Ervaar hoe het is om samen muziek te maken – van samen zingen is het heilzame effect zelfs aangetoond. Probeer niet te presteren maar te genieten. Luister naar jezelf, naar elkaar, wees er trots op, en word een completere mens.
Het Campus Choir houdt op 5 en 12 september open repetities. Ben je student of PhD? Kom dan langs om kennis te maken. Meer informatie: http://www.campuschoir.nl/
