René verwierf begin jaren negentig internationale bekendheid met de band Blowbeat. Als endorser van Sonor drums en Paiste cymbals gaf René tal van clinics en masterclasses en speelde hij wereldwijd vele concerten met Wim de Vries als "Drumbassadors". Zijn drumsolo-video's op YouTube zijn een begrip geworden.Tussen 1994 en 2014 kozen de lezers van het drummers magazine ‘Slagwerkkrant’ René 12 maal tot beste Fusiondrummer van de BeNeLux. Tegenwoordig speelt René met de Duitse pianist Roman Babik en met de Nederlandse jazz/punkband Spunk! Als docent is René sinds 1987 verbonden aan het ArtEZ Conservatorium in Arnhem en sinds 1999 aan de Rockacademie in Tilburg.
René Creemers | Foto Peter van Esch
Bij het horen van welke plaat / artiest / componist besloot je muzikant te worden?
Als we het hebben over wanneer het allemaal begonnen is met mijn liefde voor muziek en dan speciaal het drummen, dan is dat niet zozeer een plaat, artiest of componist geweest die mij op het spoor zette, maar dan is dat mijn broer geweest in 1965. Ik was 6 jaar oud en mijn broer Berry was drummer bij de Nijmeegse band ‘The Thunderbirds’. Soms mocht ik mee naar een bandrepetitie of naar de muziekschool aan de Parkweg waar mijn broer les kreeg van Dhr. George Krijt, slagwerker bij ‘De Luchtmachtkapel’. Vanaf die periode stond voor mij vast dat ik later drummer zou worden. Via broer Berry ontdekte ik de muziek van Focus. Hij nam mij mee naar hun optreden in de Vereeniging (1969 of 1970). Het eerste echte live concert wat ik zag, en meteen ook het belangrijkste uit mijn leven natuurlijk. Na het concert stond voor mij vast dat drummer Pierre van der Linden de beste drummer in Nederland was. En laat ik daar nou héééél lang gelijk in gehad hebben…
Welke plaat of artiest is van grote invloed geweest tijdens je carrière?
Ja, dat zijn er natuurlijk meerdere. Als mens en als muzikant verandert je smaak meerdere keren in je leven (iedere 7 jaar zo ongeveer) Dus; Na Focus kwam mijn pubertijd en ontdekte ik hardrock en werd Deep Purple (Made in Japan) mijn favoriete band. Vrij snel daarna werd ik gegrepen door de complexe jazz-rock van The Mahavishnu Orchestra, (Birds of Fire) rond mijn 25ste kwam Frank Zappa (Sheik Yerbouti) in mijn leven, gevolgd door Weather Report (Procession). Daarna Joni Mitchell (Don Juan’s Reckless Daughter) en nog vele anderen daarna.
Daarnaast zijn veel topdrummers erg van invloed geweest, maar zeker ook de muzikanten waar ik in het begin van mijn carrière mee heb gespeeld in de bands Gajus, Blowbeat en mijn docenten op het conservatorium.
Welk live-concert heeft het meeste indruk op je gemaakt?
Hierboven noemde ik Focus in 1969 al. Maar in 2000 zag ik Jojo Mayer live in Frankfurt, collega drummer, leeftijdgenoot; een Zwitser die rond 1990 naar New York was vertrokken. Wij kenden elkaar al vele jaren via verhalen van anderen over ons. Toen ik hem zag spelen realiseerde ik me wat New York met muzikanten doet. Hij speelde Jungle en Drum’nBass. Dat was voor mij nieuw, hip, fit, energiek. Ik voelde me een idioot die jaren had zitten slapen. Erg confronterend. Het heeft me aangezet om opnieuw weer meer naar nieuwe dingen op zoek te gaan.
Welke recent uitgebrachte plaat zouden we móéten luisteren? Of welke nieuwe artiest moeten we in de gaten houden?
Ik houd ervan als muzikanten zoeken naar een nieuwe sound, feel of speelwijze. Daarom kijk ik zo nu en dan youtube tiny desk concerts. Ik vind bassist Thundercat heel interessant en drummer Nate Smith met zijn Kinfolk project. Maar ook wat Jacob Collier nu maakt met Becca Stevens is vreselijk muzikaal.
