Woensdag 11 april bood Brebl het podium aan DIMLICHT, een bijzonder project met een bijzondere band van zes musici uit zeer diverse genres. Instigator van dit alles: Morris Kliphuis, hoornist en componist. Iemand om in de gaten te houden…
Morris Kliphuis is begin dertig en al een aantal jaren een rijzende ster aan het muzikale firmament. Hij was een van de leden van The Kyteman Orchestra van Colin Benders, dat een vernieuwende fusie van hiphop en andere muzikale genres ten gehore bracht. Die verfrissende lijn trok Morris daarna door in het trio Kapok waarvan hij als hoornist deel uitmaakt en deze woensdagavond in het bandproject DIMLICHT.
Uniek talent, uniek instrument
De hoorn is best een onbekend instrument. In hedendaagse muziek wordt hij al helemaal nooit gehoord. Hoe ongelooflijk mooi het instrument kan zijn merk je bijvoorbeeld als je luistert naar Gustav Mahler. Tijdens het vierde deel van zijn Eerste Symfonie springen de tranen je in de ogen bij het thema dat de hoorns spelen. Maar buiten Mahler, die dol is op de hoorn, zou ik zelf ook niet één-twee-drie muziek voor hoorn weten. Dat je dan als hoornist zo’n opvallende rol in de hedendaagse muziek speelt als Morris Kliphuis, kan maar één ding betekenen: dat hij een uniek talent is dat verder reikt dan het aan de top staan bij het bespelen van je eigen instrument.
Morris Kliphuis met hoorn - Foto: Henk ten Holt
We hebben DIMLICHT te danken aan het North Sea Jazz Festival, dat jaarlijks een compositieopdracht geeft aan één componist. Vorig jaar viel die eer Kliphuis te beurt. Hij componeerde DIMLICHT voor een sextet van bijzondere samenstelling: saxofoon, hoorn, piano, synthesizers/Rhodes, basgitaar en drums. Dat getuigt van lef en visie. Maar DIMLICHT is niet alleen een compositie en een band; het is ook een ‘ongoing project’, want er worden steeds nieuwe composities toegevoegd aan hetzelfde universum. Vanavond in Brebl worden elf stukken gespeeld, waarvan twee nieuw en één (February Song) zó kersvers, dat het nog niet eens geprint is en van de laptop gelezen moet worden.
Licht en donker
De muziek zelf is zeer boeiend en afwisselend van begin tot eind. Muzikale lagen die over elkaar heen schuiven. Afwisseling van licht en donker, combinaties van meer abstracte muzikale sferen met de rituele energie van vette grooves. Het blijft moeilijk om avontuurlijke muzikale reizen onder woorden te brengen. De musici zelf genieten ook zichtbaar. Alleen wat jammer dat er een pauze is ingelast.
JIN (Jazz in Nijmegen) slaagt er keer op keer in om de top van de Nederlandse jazz en geïmproviseerde muziek naar Nijmegen te halen. De komende weken kan ik eigenlijk geen enkele woensdagavond overslaan. Van muzikale vrienden in Engeland en Amerika begrijp ik dat zij het Nijmeegse aanbod aan jazz & improv met jaloezie gadeslaan.
Getagd onder
