Wie houdt van onvervalste actie of van old school buddy movies, kan zich aan The Hitman's Bodyguard geen buil vallen. Als bonus spelen de talloze auto- en bootachtervolgingen en schiet- en knokpartijen zich voor een groot deel in Amsterdam af.
Altijd leuk natuurlijk, wanneer een internationale film zich voor een groot deel in Nederland afspeelt. En al helemaal als-ie hier ook daadwerkelijk is opgenomen, want dat schort er nog weleens aan. Ik noem Homeland, waar een Nederlandse wijk in Potsdam voor Amsterdam moest doorgaan. En zelfs onze Dick Maas liet z’n speedboten liever door de Utrechtse grachten scheuren dan door die van de hoofdstad. In Amsterdamned nog wel. Gelukkig is in The Hitman’s Bodyguard Amsterdam zichtbaar Amsterdam. En extra leuk: de actie is voor het gros analoog.
Actie, actie, actie
Want zoals de titel wellicht al doet vermoeden: The Hitman’s Bodyguard is een actiefilm, een onvervalste zelfs. Sterker, The Hitman’s Bodyguard is zo’n actiefilm waarbij je je regelmatig verzucht: mag het effe wat rustiger? Maar ja, dat mag je van de regisseur van The Expendables 3, Patrick Hughes, eigenlijk niet verwachten. Bovendien dondert het ook weinig als de actie zo goed en vermakelijk is als in deze film.
Ryan Reynolds kruipt tussen Deadpool en Deadpool 2 nog maar een keer in de huid van een actieheld, al is deze Michael Bryce eerder een anti-actieheld. Onder het motto ‘Boring is always best’ kiest deze bodyguard resoluut voor subtiliteit, veiligheid en geruisloosheid. Onder de radar blijven dus, iets waarmee zijn onverwachte cliënt Darius Kincaid dus helemaal niets heeft. Deze door Samuel L. Jackson gespeelde huurmoordenaar is in alles Michaels tegenpool. Dat Kincaid in het verleden zijn bewaker al tientallen keren op de korrel heeft genomen, doet hun onderlinge relatie ook geen goed.
Gekibbel
Bryce moet Kincaid gezond en wel afleveren bij het Internationaal Gerechtshof in Den Haag, waar hij moet getuigen tegen de Wit-Russische leider Dukhovic - hé, is dat niet Gary Oldman in een schurkenrol? – die van oorlogsmisdaden verdacht wordt. Voordat de opgelegde deadline in de laatste seconde bereikt is, moeten Bryce en Kincaid tussen hun gekibbel door kogels ontduiken en aanslagen verijdelen, verder kibbelen, ontdekken dat ze minder van elkaar verschillen dan ze dachten, sputterend nog wat kibbelen, om ten slotte op gevaar van eigen leven elkaars leven te redden.
Erg origineel is het allemaal niet, maar met fijne en goed op elkaar ingespeelde acteurs als Reynolds en Jackson is het lastig zo’n classic buddy movie te laten mislukken. En dat gebeurt dus ook niet.
