Skip to main content

Review Eastside Rock and Bluesfestival in Vereeniging

| Rick Warner | Evenement

thumb eastside20129Geslaagde Rock en Blues van en voor jong en oud

Vanavond vindt alweer de zesde editie plaats van het festival dat tot vorig jaar bekend stond als het Eastside Rhythm & Bluesfestival. Ooit begonnen in diverse kroegen in Nijmegen-Oost gaat dit festival vanaf deze editie verder onder de naam Eastside Rock & Bluesfestival. De organisatie heeft deze kleine naamswijziging doorgevoerd met het oog op verjonging en wil daarmee ook een wat jongere doelgroep aanspreken. Verder blijft de opzet van het festival - met twee podia en in totaal vier bands - grotendeels het zelfde.

Op de bovenverdieping van De Vereeniging - in de Annazaal - is het grote podium waar vanavond drie bands optreden. De aftrap van het festival is voor Sugar Boy & The Sinners die op het andere podium in de foyer 3 á 4 sfeervolle sets spelen van zo’n drie kwartier. Op die manier fungeren zij min of meer als pauzeprogramma tussen het ombouwen van het grote podium. Sugar Boy & The Sinners is een vertegenwoordiger van de jongste generatie bluesbands uit Nederland die frisse en dansbare blues spelen met contrabas en mondharmonica. Na afloop van het hoofdprogramma speelt deze band nog een set ter afsluiting van het festival.

De eerste artiest op het grote podium in de Annazaal is Leif de Leeuw & Band bestaande uit louter tieners en geformeerd rond de net 17 jaar (!) geworden leadgitarist Leif de Leeuw. Het is dan ook bijzonder verassend dat de jonge musici – vanavond met een eveneens piepjonge zangeres - een dergelijk volwassen geluid weten neer te zetten met een absolute hoofdrol voor de met veel intensiteit en passie spelende De Leeuw op gitaar. Hoewel het wat timide en verlegen oogt – het zijn nog geen ervaren performers - weten zij wel degelijk grote indruk op het publiek te maken. Leif de Leeuw haalt zijn inspiratie uit artiesten als Joe Bonamassa, Jeff Beck en David Gilmour. Tot enthousiasme van het publiek speelt de band ook een prachtige uitvoering van Cause We’ve Ended As Lovers van Jeff Beck en Have A Cigar van Pink Floyd. Kortom een band met potentie en groeimogelijkheden waar we in de toekomst zeker nog van gaan horen. Voor een aantal mensen misschien wel het hoogtepunt van de avond.

Wel een rasperformer is Lightnin’ Guy met zijn Mighty Gators uit België die veel interactie met het publiek zoekt en de zaal aardig weet op te zwepen. Met hun hedendaagse blues die zijn wortels vindt in het moeras van Louisiana en de Westside van Chigago weet Lightnin’ Guy een bijzondere sfeer te scheppen die het publiek in beweging brengt en meeneemt naar de eerder genoemde en memorabele plekken van de blues. In maart was deze band – die al de nodige podiumervaring heeft - nog afgevaardigde van België bij de prestigieuze European Blues Challenge in Berlijn.

Afsluiter en headliner van het festival is de Australische gitaargeweldenaar Rob Tognoni die voor vanavond besloten heeft zijn meest stevige nummers met flink wat volume de zaal in te slingeren. Voor een aantal mensen is dat op het eind van de avond een beetje te gortig. Een klein deel van het publiek neemt dan ook enige afstand van het podium en de geluidsinstallatie of verlaat zelfs de zaal. De pret voor Tognoni - slechts begeleid door een bassist en drummer - lijkt er niet minder om te worden. Ondanks vermanende gebaren van de organisatie om het volume te temperen doet hij er nog een schepje bovenop. Met zijn explosieve en snelle gitaarspel speelt hij een geraffineerde mix van stevige powerblues en krachtige bluesrock. Bij de uitvoering van Hey Joe (Jimmy Hendrix) stapt Tognoni kort het podium af en mengt zich met gitaar tussen het publiek op de voorste rijen. Met deze Australische bluesrock gitarist kent het festival absoluut in meerdere opzichten een knallende afsluiter.

Het is overigens wel jammer dat op het zelfde moment een paar honderd meter verderop een ander festival plaatsvindt - Billy in Bottendaal. Hiermee ziet het publiek zich voor een lastige keuze gesteld. Voor diegenen die van de partij waren op, wat is gaan heten ‘het gezelligste festival van Nijmegen’, geldt in ieder geval dat zij getuige zijn geweest van een geslaagde editie. 

 


Wat: Eastside Rock & Bluesfestival 2012
Waar: Vereeniging Nijmegen
Wanneer: 14-04-2012
Door: Rick Warner
Foto's: Nicole Schaaps


Website Eastside Rock & Bluesfestival

{ugallery}eastside2012{/ugallery} 


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen