De uit Rotterdam afkomstige indieband Elephant heeft wortels in de regio: zanger en gitarist Frank Schalkwijk groeide op in Malden en ging in Nijmegen naar het Stedelijk Gymnasium. De band lanceerde vorig jaar zijn debuutplaat Big Thing, opgenomen in samenwerking met Pablo van de Poel, van rockband DeWolff, waarmee Elephant hoge ogen gooide.
Met een uitverkochte clubtour, waaronder in januari in Doornroosje, de nodige airplay en het predicaat ‘veelbelovend talent’ uit handen van de Volkskrant, 3voor12 en 3FM, zou je gerust kunnen stellen dat het Elephant voor de wind gaat. Na de zomer verschijnt de opvolger Shooting for the Moon een plaat met meer optimisme. Naast Frank bestaat de band uit Michael Broekhuizen (zang, gitaar), Bas Vosselman (zang, basgitaar, gitaar) en Kaj van Driel (drums).
Bij het horen van welke plaat besloot je muzikant te worden?
Frank: Toen ik een jaar of 15 was, draaide ik de plaat Blue Valentine van Tom Waits helemaal grijs. Het titelnummer Blue Valentines was een van de eerste nummers die ik voor een publiek speelde en zong, in het cultureel centrum van Malden.
Kaj: Ik zag als 14-jarige een dvd van Sum 41 met een hoop drank en borsten en een groepje jongens die de tijd van hun leven hadden. De goede muziek kwam later pas.
Michael: Mijn vader had een platenspeler op mijn kamer gezet toen ik een jaar of 7 was, met een bescheiden stapeltje platen. Daar zat 24 Carat Purple bij, een verzamelalbum van Deep Purple. Met een tennisracket speelde ik alle solo’s mee.
Welke artiest is van grote invloed geweest tijdens je carrière?
Frank: Eens in de paar jaar is er een artiest of plaat die je zo kan raken, dat dit je door een moeilijke periode helpt, of een nieuw pad op stuurt. Voordat we met Elephant begonnen was ik verzeild geraakt in een Fleetwood Mac-coverproject, en daarmee vrij ver verwijderd van de redenen dat ik muziek maak. Rond die tijd ontdekte ik het folkduo Kate & Anna McGarrigle. Hun puurheid en eigenzinnigheid brachten me weer terug bij het schrijven van eigen muziek, met Elephant.
Bas: Andy Shauf – The Party was de eerste plaat sinds lange tijd die me van begin tot eind compleet overrompelde. Met name de songs The Magician en Quite Like You zijn pareltjes.
Kaj: Vetiver is een Amerikaanse indiefolkband met een bijzonder geluid en een heel brede muziekkennis. Ik volg hun muziek en playlists al jaren, met name het album Complete Strangers van Vetiver heeft me gevormd qua stijl en levenshouding.
Welk liveconcert heeft het meeste indruk op je gemaakt?
Dat is een duidelijke gezamenlijke keuze: Cass McCombs heeft ons twee keer omver geblazen in TivoliVredenburg. De eerste keer was eind 2019, net voor de coronacrisis. Zijn eigenzinnige songs en perfecte live-uitvoering tijdens dat concert zorgden er mede voor dat we besloten om al onze projecten te stoppen en vol voor Elephant te gaan. Achteraf bleek dat een wat ongelukkige timing, de eerste twee jaar hebben we vooral in de oefenruimte moeten doorbrengen, maar uiteindelijk is het goed gekomen. Afgelopen jaar speelde hij weer in Utrecht, en weer was het fantastisch.
Welke recent uitgebrachte plaat zouden we móeten luisteren of welke nieuwe artiest moeten we in de gaten houden?
Michael: Noa Lee, een Belgische indieband die wij heel tof vinden en we daarom gevraagd hebben voor het voorprogramma van de releaseshow van ons nieuwe album Shooting for the Moon, op 27 september in Paradiso, Amsterdam en op 28 september in Trix, Antwerpen.
Bas: Heartmind, het nieuwste album van Cass McCombs, kwam eind vorig jaar uit. Zo divers en sprekend. En nog veel te onbekend in Nederland.
Kaj: Big Thing van Elephant moet je zeker checken! Onze beste plaat tot nu toe.
Elephant speelt tijdens de Vierdaagsefeesten in een uitverkochte Stevenskerk. 22 december kun je ze weer zien in Luxor Live in Arnhem. Hier zijn nog kaarten voor beschikbaar.
Website: www.elephantmusic.nl
Beluister hier de nieuwste single:
